Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

маршру́т

‘цягнік’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маршру́т маршру́ты
Р. маршру́та маршру́таў
Д. маршру́ту маршру́там
В. маршру́т маршру́ты
Т. маршру́там маршру́тамі
М. маршру́це маршру́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маршру́т

‘шлях руху’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. маршру́т
Р. маршру́ту
Д. маршру́ту
В. маршру́т
Т. маршру́там
М. маршру́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маршру́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. маршру́тка маршру́ткі
Р. маршру́ткі маршру́так
Д. маршру́тцы маршру́ткам
В. маршру́тку маршру́ткі
Т. маршру́ткай
маршру́ткаю		 маршру́ткамі
М. маршру́тцы маршру́тках

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

маршру́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маршру́тны маршру́тная маршру́тнае маршру́тныя
Р. маршру́тнага маршру́тнай
маршру́тнае		 маршру́тнага маршру́тных
Д. маршру́тнаму маршру́тнай маршру́тнаму маршру́тным
В. маршру́тны (неадуш.)
маршру́тнага (адуш.)		 маршру́тную маршру́тнае маршру́тныя (неадуш.)
маршру́тных (адуш.)
Т. маршру́тным маршру́тнай
маршру́тнаю		 маршру́тным маршру́тнымі
М. маршру́тным маршру́тнай маршру́тным маршру́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маршрутыза́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маршрутыза́тар маршрутыза́тары
Р. маршрутыза́тара маршрутыза́тараў
Д. маршрутыза́тару маршрутыза́тарам
В. маршрутыза́тар маршрутыза́тары
Т. маршрутыза́тарам маршрутыза́тарамі
М. маршрутыза́тары маршрутыза́тарах

маршрутыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. маршрутыза́цыя
Р. маршрутыза́цыі
Д. маршрутыза́цыі
В. маршрутыза́цыю
Т. маршрутыза́цыяй
маршрутыза́цыяю
М. маршрутыза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

маршча́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маршча́к маршчакі́
Р. маршчака́ маршчако́ў
Д. маршчаку́ маршчака́м
В. маршча́к маршчакі́
Т. маршчако́м маршчака́мі
М. маршчаку́ маршчака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маршчакава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маршчакава́ты маршчакава́тая маршчакава́тае маршчакава́тыя
Р. маршчакава́тага маршчакава́тай
маршчакава́тае		 маршчакава́тага маршчакава́тых
Д. маршчакава́таму маршчакава́тай маршчакава́таму маршчакава́тым
В. маршчакава́ты (неадуш.)
маршчакава́тага (адуш.)		 маршчакава́тую маршчакава́тае маршчакава́тыя (неадуш.)
маршчакава́тых (адуш.)
Т. маршчакава́тым маршчакава́тай
маршчакава́таю		 маршчакава́тым маршчакава́тымі
М. маршчакава́тым маршчакава́тай маршчакава́тым маршчакава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

маршчы́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. маршчы́на маршчы́ны
Р. маршчы́ны маршчы́н
Д. маршчы́не маршчы́нам
В. маршчы́ну маршчы́ны
Т. маршчы́най
маршчы́наю		 маршчы́намі
М. маршчы́не маршчы́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маршчынава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маршчынава́ты маршчынава́тая маршчынава́тае маршчынава́тыя
Р. маршчынава́тага маршчынава́тай
маршчынава́тае		 маршчынава́тага маршчынава́тых
Д. маршчынава́таму маршчынава́тай маршчынава́таму маршчынава́тым
В. маршчынава́ты (неадуш.)
маршчынава́тага (адуш.)		 маршчынава́тую маршчынава́тае маршчынава́тыя (неадуш.)
маршчынава́тых (адуш.)
Т. маршчынава́тым маршчынава́тай
маршчынава́таю		 маршчынава́тым маршчынава́тымі
М. маршчынава́тым маршчынава́тай маршчынава́тым маршчынава́тых

Крыніцы: piskunou2012.