маршру́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| маршру́тка | маршру́ткі | |
| маршру́ткі | маршру́так | |
| маршру́тцы | маршру́ткам | |
| маршру́тку | маршру́ткі | |
| маршру́ткай маршру́ткаю |
маршру́ткамі | |
| маршру́тцы | маршру́тках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)