Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Мана́гуа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. Мана́гуа
Р. Мана́гуа
Д. Мана́гуа
В. Мана́гуа
Т. Мана́гуа
М. Мана́гуа

манагуа́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манагуа́нскі манагуа́нская манагуа́нскае манагуа́нскія
Р. манагуа́нскага манагуа́нскай
манагуа́нскае
манагуа́нскага манагуа́нскіх
Д. манагуа́нскаму манагуа́нскай манагуа́нскаму манагуа́нскім
В. манагуа́нскі (неадуш.)
манагуа́нскага (адуш.)
манагуа́нскую манагуа́нскае манагуа́нскія (неадуш.)
манагуа́нскіх (адуш.)
Т. манагуа́нскім манагуа́нскай
манагуа́нскаю
манагуа́нскім манагуа́нскімі
М. манагуа́нскім манагуа́нскай манагуа́нскім манагуа́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

мана́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мана́да мана́ды
Р. мана́ды мана́д
Д. мана́дзе мана́дам
В. мана́ду мана́ды
Т. мана́дай
мана́даю
мана́дамі
М. мана́дзе мана́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

манадало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. манадало́гія
Р. манадало́гіі
Д. манадало́гіі
В. манадало́гію
Т. манадало́гіяй
манадало́гіяю
М. манадало́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

манады́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манады́йны манады́йная манады́йнае манады́йныя
Р. манады́йнага манады́йнай
манады́йнае
манады́йнага манады́йных
Д. манады́йнаму манады́йнай манады́йнаму манады́йным
В. манады́йны (неадуш.)
манады́йнага (адуш.)
манады́йную манады́йнае манады́йныя (неадуш.)
манады́йных (адуш.)
Т. манады́йным манады́йнай
манады́йнаю
манады́йным манады́йнымі
М. манады́йным манады́йнай манады́йным манады́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Маназы́ль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Маназы́ль
Р. Маназы́ля
Д. Маназы́лю
В. Маназы́ль
Т. Маназы́лем
М. Маназы́лі

манаі́мпульсны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манаі́мпульсны манаі́мпульсная манаі́мпульснае манаі́мпульсныя
Р. манаі́мпульснага манаі́мпульснай
манаі́мпульснае
манаі́мпульснага манаі́мпульсных
Д. манаі́мпульснаму манаі́мпульснай манаі́мпульснаму манаі́мпульсным
В. манаі́мпульсны (неадуш.)
манаі́мпульснага (адуш.)
манаі́мпульсную манаі́мпульснае манаі́мпульсныя (неадуш.)
манаі́мпульсных (адуш.)
Т. манаі́мпульсным манаі́мпульснай
манаі́мпульснаю
манаі́мпульсным манаі́мпульснымі
М. манаі́мпульсным манаі́мпульснай манаі́мпульсным манаі́мпульсных

Крыніцы: piskunou2012.

Мана́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. Мана́ка
Р. Мана́ка
Д. Мана́ка
В. Мана́ка
Т. Мана́ка
М. Мана́ка

манакі́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манакі́н манакі́ны
Р. манакі́на манакі́наў
Д. манакі́ну манакі́нам
В. манакі́на манакі́наў
Т. манакі́нам манакі́намі
М. манакі́не манакі́нах

Крыніцы: piskunou2012.

манаклі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манаклі́нны манаклі́нная манаклі́ннае манаклі́нныя
Р. манаклі́ннага манаклі́ннай
манаклі́ннае
манаклі́ннага манаклі́нных
Д. манаклі́ннаму манаклі́ннай манаклі́ннаму манаклі́нным
В. манаклі́нны (неадуш.)
манаклі́ннага (адуш.)
манаклі́нную манаклі́ннае манаклі́нныя (неадуш.)
манаклі́нных (адуш.)
Т. манаклі́нным манаклі́ннай
манаклі́ннаю
манаклі́нным манаклі́ннымі
М. манаклі́нным манаклі́ннай манаклі́нным манаклі́нных

Крыніцы: piskunou2012.