спалкава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спалкава́нне |
спалкава́нні |
| Р. |
спалкава́ння |
спалкава́нняў |
| Д. |
спалкава́нню |
спалкава́нням |
| В. |
спалкава́нне |
спалкава́нні |
| Т. |
спалкава́ннем |
спалкава́ннямі |
| М. |
спалкава́нні |
спалкава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
спало́мнічаць
‘спаломнічаць у Рым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спало́мнічаю |
спало́мнічаем |
| 2-я ас. |
спало́мнічаеш |
спало́мнічаеце |
| 3-я ас. |
спало́мнічае |
спало́мнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
спало́мнічаў |
спало́мнічалі |
| ж. |
спало́мнічала |
| н. |
спало́мнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спало́мнічай |
спало́мнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спало́мнічаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спало́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спало́нены |
спало́неная |
спало́ненае |
спало́неныя |
| Р. |
спало́ненага |
спало́ненай спало́ненае |
спало́ненага |
спало́неных |
| Д. |
спало́ненаму |
спало́ненай |
спало́ненаму |
спало́неным |
| В. |
спало́нены (неадуш.) спало́ненага (адуш.) |
спало́неную |
спало́ненае |
спало́неныя (неадуш.) спало́неных (адуш.) |
| Т. |
спало́неным |
спало́ненай спало́ненаю |
спало́неным |
спало́ненымі |
| М. |
спало́неным |
спало́ненай |
спало́неным |
спало́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спало́сканы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спало́сканы |
спало́сканая |
спало́сканае |
спало́сканыя |
| Р. |
спало́сканага |
спало́сканай спало́сканае |
спало́сканага |
спало́сканых |
| Д. |
спало́сканаму |
спало́сканай |
спало́сканаму |
спало́сканым |
| В. |
спало́сканы (неадуш.) спало́сканага (адуш.) |
спало́сканую |
спало́сканае |
спало́сканыя (неадуш.) спало́сканых (адуш.) |
| Т. |
спало́сканым |
спало́сканай спало́сканаю |
спало́сканым |
спало́сканымі |
| М. |
спало́сканым |
спало́сканай |
спало́сканым |
спало́сканых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
спало́сканы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спало́сканы |
спало́сканая |
спало́сканае |
спало́сканыя |
| Р. |
спало́сканага |
спало́сканай спало́сканае |
спало́сканага |
спало́сканых |
| Д. |
спало́сканаму |
спало́сканай |
спало́сканаму |
спало́сканым |
| В. |
спало́сканы (неадуш.) спало́сканага (адуш.) |
спало́сканую |
спало́сканае |
спало́сканыя (неадуш.) спало́сканых (адуш.) |
| Т. |
спало́сканым |
спало́сканай спало́сканаю |
спало́сканым |
спало́сканымі |
| М. |
спало́сканым |
спало́сканай |
спало́сканым |
спало́сканых |
Кароткая форма: спало́скана.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
спало́скванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спало́скванне |
| Р. |
спало́сквання |
| Д. |
спало́скванню |
| В. |
спало́скванне |
| Т. |
спало́скваннем |
| М. |
спало́скванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спало́сквацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спало́скваюся |
спало́скваемся |
| 2-я ас. |
спало́скваешся |
спало́скваецеся |
| 3-я ас. |
спало́скваецца |
спало́скваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спало́скваўся |
спало́скваліся |
| ж. |
спало́сквалася |
| н. |
спало́сквалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спало́сквайся |
спало́сквайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спало́скваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спало́скваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спало́скваю |
спало́скваем |
| 2-я ас. |
спало́скваеш |
спало́скваеце |
| 3-я ас. |
спало́сквае |
спало́скваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спало́скваў |
спало́сквалі |
| ж. |
спало́сквала |
| н. |
спало́сквала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спало́сквай |
спало́сквайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спало́скваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спало́снуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спало́снуты |
спало́снутая |
спало́снутае |
спало́снутыя |
| Р. |
спало́снутага |
спало́снутай спало́снутае |
спало́снутага |
спало́снутых |
| Д. |
спало́снутаму |
спало́снутай |
спало́снутаму |
спало́снутым |
| В. |
спало́снуты (неадуш.) спало́снутага (адуш.) |
спало́снутую |
спало́снутае |
спало́снутыя (неадуш.) спало́снутых (адуш.) |
| Т. |
спало́снутым |
спало́снутай спало́снутаю |
спало́снутым |
спало́снутымі |
| М. |
спало́снутым |
спало́снутай |
спало́снутым |
спало́снутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
спало́х
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спало́х |
| Р. |
спало́ху |
| Д. |
спало́ху |
| В. |
спало́х |
| Т. |
спало́хам |
| М. |
спало́ху |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.