Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

плю́снік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. плю́снік плю́снікі
Р. плю́сніка плю́снікаў
Д. плю́сніку плю́снікам
В. плю́снік плю́снікі
Т. плю́снікам плю́снікамі
М. плю́сніку плю́сніках

Крыніцы: piskunou2012.

плю́снуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. плю́снуся плю́снемся
2-я ас. плю́снешся плю́снецеся
3-я ас. плю́снецца плю́снуцца
Прошлы час
м. плю́снуўся плю́снуліся
ж. плю́снулася
н. плю́снулася
Загадны лад
2-я ас. плю́сніся плю́сніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час плю́снуўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плю́снуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. плю́сну плю́снем
2-я ас. плю́снеш плю́снеце
3-я ас. плю́сне плю́снуць
Прошлы час
м. плю́снуў плю́снулі
ж. плю́снула
н. плю́снула
Загадны лад
2-я ас. плю́сні плю́сніце
Дзеепрыслоўе
прош. час плю́снуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюснявы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плюснявы́ плюснява́я плюсняво́е плюснявы́я
Р. плюсняво́га плюсняво́й
плюсняво́е
плюсняво́га плюснявы́х
Д. плюсняво́му плюсняво́й плюсняво́му плюснявы́м
В. плюснявы́ (неадуш.)
плюсняво́га (адуш.)
плюсняву́ю плюсняво́е плюснявы́я (неадуш.)
плюснявы́х (адуш.)
Т. плюснявы́м плюсняво́й
плюсняво́ю
плюснявы́м плюснявы́мі
М. плюснявы́м плюсняво́й плюснявы́м плюснявы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

плюсо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. плюсо́ўка плюсо́ўкі
Р. плюсо́ўкі плюсо́вак
Д. плюсо́ўцы плюсо́ўкам
В. плюсо́ўку плюсо́ўкі
Т. плюсо́ўкай
плюсо́ўкаю
плюсо́ўкамі
М. плюсо́ўцы плюсо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюсо́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. плюсо́ўшчык плюсо́ўшчыкі
Р. плюсо́ўшчыка плюсо́ўшчыкаў
Д. плюсо́ўшчыку плюсо́ўшчыкам
В. плюсо́ўшчыка плюсо́ўшчыкаў
Т. плюсо́ўшчыкам плюсо́ўшчыкамі
М. плюсо́ўшчыку плюсо́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюсо́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. плюсо́ўшчыца плюсо́ўшчыцы
Р. плюсо́ўшчыцы плюсо́ўшчыц
Д. плюсо́ўшчыцы плюсо́ўшчыцам
В. плюсо́ўшчыцу плюсо́ўшчыц
Т. плюсо́ўшчыцай
плюсо́ўшчыцаю
плюсо́ўшчыцамі
М. плюсо́ўшчыцы плюсо́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Плю́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Плю́сы
Р. Плю́саў
Д. Плю́сам
В. Плю́сы
Т. Плю́самі
М. Плю́сах

плю́сь

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

плю́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. плю́та
Р. плю́ты
Д. плю́це
В. плю́ту
Т. плю́тай
плю́таю
М. плю́це

Крыніцы: piskunou2012.