адстаршынява́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адстаршыню́ю |
адстаршыню́ем |
| 2-я ас. |
адстаршыню́еш |
адстаршыню́еце |
| 3-я ас. |
адстаршыню́е |
адстаршыню́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адстаршынява́ў |
адстаршынява́лі |
| ж. |
адстаршынява́ла |
| н. |
адстаршынява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адстаршыню́й |
адстаршыню́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адстаршынява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адста́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адста́ўка |
адста́ўкі |
| Р. |
адста́ўкі |
адста́вак |
| Д. |
адста́ўцы |
адста́ўкам |
| В. |
адста́ўку |
адста́ўкі |
| Т. |
адста́ўкай адста́ўкаю |
адста́ўкамі |
| М. |
адста́ўцы |
адста́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адста́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адста́ўлены |
адста́ўленая |
адста́ўленае |
адста́ўленыя |
| Р. |
адста́ўленага |
адста́ўленай адста́ўленае |
адста́ўленага |
адста́ўленых |
| Д. |
адста́ўленаму |
адста́ўленай |
адста́ўленаму |
адста́ўленым |
| В. |
адста́ўлены (неадуш.) адста́ўленага (адуш.) |
адста́ўленую |
адста́ўленае |
адста́ўленыя (неадуш.) адста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адста́ўленым |
адста́ўленай адста́ўленаю |
адста́ўленым |
адста́ўленымі |
| М. |
адста́ўленым |
адста́ўленай |
адста́ўленым |
адста́ўленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адста́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адста́ўлены |
адста́ўленая |
адста́ўленае |
адста́ўленыя |
| Р. |
адста́ўленага |
адста́ўленай адста́ўленае |
адста́ўленага |
адста́ўленых |
| Д. |
адста́ўленаму |
адста́ўленай |
адста́ўленаму |
адста́ўленым |
| В. |
адста́ўлены (неадуш.) адста́ўленага (адуш.) |
адста́ўленую |
адста́ўленае |
адста́ўленыя (неадуш.) адста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адста́ўленым |
адста́ўленай адста́ўленаю |
адста́ўленым |
адста́ўленымі |
| М. |
адста́ўленым |
адста́ўленай |
адста́ўленым |
адста́ўленых |
Кароткая форма: адста́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адстаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адстаўля́ецца |
адстаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адстаўля́ўся |
адстаўля́ліся |
| ж. |
адстаўля́лася |
| н. |
адстаўля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адстаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адстаўля́ю |
адстаўля́ем |
| 2-я ас. |
адстаўля́еш |
адстаўля́еце |
| 3-я ас. |
адстаўля́е |
адстаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адстаўля́ў |
адстаўля́лі |
| ж. |
адстаўля́ла |
| н. |
адстаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адстаўля́й |
адстаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адстаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адстаўні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адстаўні́к |
адстаўнікі́ |
| Р. |
адстаўніка́ |
адстаўніко́ў |
| Д. |
адстаўніку́ |
адстаўніка́м |
| В. |
адстаўніка́ |
адстаўніко́ў |
| Т. |
адстаўніко́м |
адстаўніка́мі |
| М. |
адстаўніку́ |
адстаўніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адстаўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адстаўны́ |
адстаўна́я |
адстаўно́е |
адстаўны́я |
| Р. |
адстаўно́га |
адстаўно́й адстаўно́е |
адстаўно́га |
адстаўны́х |
| Д. |
адстаўно́му |
адстаўно́й |
адстаўно́му |
адстаўны́м |
| В. |
адстаўны́ (неадуш.) адстаўно́га (адуш.) |
адстаўну́ю |
адстаўно́е |
адстаўны́я (неадуш.) адстаўны́х (адуш.) |
| Т. |
адстаўны́м |
адстаўно́й адстаўно́ю |
адстаўны́м |
адстаўны́мі |
| М. |
адстаўны́м |
адстаўно́й |
адстаўны́м |
адстаўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адста́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адста́ну |
адста́нем |
| 2-я ас. |
адста́неш |
адста́неце |
| 3-я ас. |
адста́не |
адста́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
адста́ў |
адста́лі |
| ж. |
адста́ла |
| н. |
адста́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адста́нь |
адста́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адста́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адстаю́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адстаю́чы |
адстаю́чая |
адстаю́чае |
адстаю́чыя |
| Р. |
адстаю́чага |
адстаю́чай адстаю́чае |
адстаю́чага |
адстаю́чых |
| Д. |
адстаю́чаму |
адстаю́чай |
адстаю́чаму |
адстаю́чым |
| В. |
адстаю́чы (неадуш.) адстаю́чага (адуш.) |
адстаю́чую |
адстаю́чае |
адстаю́чыя (неадуш.) адстаю́чых (адуш.) |
| Т. |
адстаю́чым |
адстаю́чай адстаю́чаю |
адстаю́чым |
адстаю́чымі |
| М. |
адстаю́чым |
адстаю́чай |
адстаю́чым |
адстаю́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.