Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Лю́бжына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лю́бжына
Р. Лю́бжына
Д. Лю́бжыну
В. Лю́бжына
Т. Лю́бжынам
М. Лю́бжыне

Любі́ж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Любі́ж
Р. Любі́жа
Д. Любі́жу
В. Любі́ж
Т. Любі́жам
М. Любі́жы

любі́знік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. любі́знік
Р. любі́зніку
Д. любі́зніку
В. любі́знік
Т. любі́знікам
М. любі́зніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Любі́мае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Любі́мае
Р. Любі́мага
Д. Любі́маму
В. Любі́мае
Т. Любі́мым
М. Любі́мым

любі́мец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. любі́мец любі́мцы
Р. любі́мца любі́мцаў
Д. любі́мцу любі́мцам
В. любі́мца любі́мцаў
Т. любі́мцам любі́мцамі
М. любі́мцу любі́мцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

любі́міца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. любі́міца любі́міцы
Р. любі́міцы любі́міц
Д. любі́міцы любі́міцам
В. любі́міцу любі́міц
Т. любі́міцай
любі́міцаю		 любі́міцамі
М. любі́міцы любі́міцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

любі́мчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. любі́мчык любі́мчыкі
Р. любі́мчыка любі́мчыкаў
Д. любі́мчыку любі́мчыкам
В. любі́мчыка любі́мчыкаў
Т. любі́мчыкам любі́мчыкамі
М. любі́мчыку любі́мчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

любі́мы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. любі́мы любі́мая любі́мае любі́мыя
Р. любі́мага любі́май
любі́мае		 любі́мага любі́мых
Д. любі́маму любі́май любі́маму любі́мым
В. любі́мы (неадуш.)
любі́мага (адуш.)		 любі́мую любі́мае любі́мыя (неадуш.)
любі́мых (адуш.)
Т. любі́мым любі́май
любі́маю		 любі́мым любі́мымі
М. любі́мым любі́май любі́мым любі́мых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Лю́бін

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лю́бін
Р. Лю́біна
Д. Лю́біну
В. Лю́бін
Т. Лю́бінам
М. Лю́біне

Любі́нічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Любі́нічы
Р. Любі́ніч
Любі́нічаў
Д. Любі́нічам
В. Любі́нічы
Т. Любі́нічамі
М. Любі́нічах