ко́хацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ко́хаюся | ко́хаемся | |
| ко́хаешся | ко́хаецеся | |
| ко́хаецца | ко́хаюцца | |
| Прошлы час | ||
| ко́хаўся | ко́халіся | |
| ко́халася | ||
| ко́халася | ||
| Загадны лад | ||
| ко́хайся | ко́хайцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ко́хаючыся | ||
Крыніцы:
ко́хаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ко́хаю | ко́хаем | |
| ко́хаеш | ко́хаеце | |
| ко́хае | ко́хаюць | |
| Прошлы час | ||
| ко́хаў | ко́халі | |
| ко́хала | ||
| ко́хала | ||
| Загадны лад | ||
| ко́хай | ко́хайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ко́хаючы | ||
Крыніцы:
ко́хлік
‘коклюш’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ко́хлік | |
| ко́хліку | |
| ко́хліку | |
| ко́хлік | |
| ко́хлікам | |
| ко́хліку |
Крыніцы:
ко́хлічны
прыметнік, адносны
| ко́хлічны | ко́хлічная | ко́хлічнае | ко́хлічныя | |
| ко́хлічнага | ко́хлічнай ко́хлічнае |
ко́хлічнага | ко́хлічных | |
| ко́хлічнаму | ко́хлічнай | ко́хлічнаму | ко́хлічным | |
| ко́хлічны ко́хлічнага |
ко́хлічную | ко́хлічнае | ко́хлічныя ко́хлічных |
|
| ко́хлічным | ко́хлічнай ко́хлічнаю |
ко́хлічным | ко́хлічнымі | |
| ко́хлічным | ко́хлічнай | ко́хлічным | ко́хлічных | |
Крыніцы:
ко́хнуць
‘пра курыцу: квахтнуць; пра чалавека: вохкнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| ко́хну | ко́хнем | |
| ко́хнеш | ко́хнеце | |
| ко́хне | ко́хнуць | |
| Прошлы час | ||
| ко́хнуў | ко́хнулі | |
| ко́хнула | ||
| ко́хнула | ||
| Загадны лад | ||
| ко́хні | ко́хніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ко́хнуўшы | ||
Крыніцы:
Ко́цеўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ко́цеўшчына | |
| Ко́цеўшчыны | |
| Ко́цеўшчыне | |
| Ко́цеўшчыну | |
| Ко́цеўшчынай Ко́цеўшчынаю |
|
| Ко́цеўшчыне |
ко́цік
‘памянш. да кот; марская жывёліна’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ко́цік | ко́цікі | |
| ко́ціка | ко́цікаў | |
| ко́ціку | ко́цікам | |
| ко́ціка | ко́цікаў | |
| ко́цікам | ко́цікамі | |
| ко́ціку | ко́ціках |
Крыніцы:
ко́цік
‘суквецце ў некаторых раслін’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ко́цік | ко́цікі | |
| ко́ціка | ко́цікаў | |
| ко́ціку | ко́цікам | |
| ко́цік | ко́цікі | |
| ко́цікам | ко́цікамі | |
| ко́ціку | ко́ціках |
Крыніцы:
ко́цікавы
прыметнік, адносны
| ко́цікавы | ко́цікавая | ко́цікавае | ко́цікавыя | |
| ко́цікавага | ко́цікавай ко́цікавае |
ко́цікавага | ко́цікавых | |
| ко́цікаваму | ко́цікавай | ко́цікаваму | ко́цікавым | |
| ко́цікавы ( ко́цікавага ( |
ко́цікавую | ко́цікавае | ко́цікавыя ( ко́цікавых ( |
|
| ко́цікавым | ко́цікавай ко́цікаваю |
ко́цікавым | ко́цікавымі | |
| ко́цікавым | ко́цікавай | ко́цікавым | ко́цікавых | |
Крыніцы:
Ко́цні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ко́цні | |
| Ко́цняў | |
| Ко́цням | |
| Ко́цні | |
| Ко́цнямі | |
| Ко́цнях |