спавяда́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спавяда́ны |
спавяда́ная |
спавяда́нае |
спавяда́ныя |
| Р. |
спавяда́нага |
спавяда́най спавяда́нае |
спавяда́нага |
спавяда́ных |
| Д. |
спавяда́наму |
спавяда́най |
спавяда́наму |
спавяда́ным |
| В. |
спавяда́ны (неадуш.) спавяда́нага (адуш.) |
спавяда́ную |
спавяда́нае |
спавяда́ныя (неадуш.) спавяда́ных (адуш.) |
| Т. |
спавяда́ным |
спавяда́най спавяда́наю |
спавяда́ным |
спавяда́нымі |
| М. |
спавяда́ным |
спавяда́най |
спавяда́ным |
спавяда́ных |
Кароткая форма: спавяда́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спавяда́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спавяда́юся |
спавяда́емся |
| 2-я ас. |
спавяда́ешся |
спавяда́ецеся |
| 3-я ас. |
спавяда́ецца |
спавяда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спавяда́ўся |
спавяда́ліся |
| ж. |
спавяда́лася |
| н. |
спавяда́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спавяда́йся |
спавяда́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спавяда́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спавяда́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спавяда́ю |
спавяда́ем |
| 2-я ас. |
спавяда́еш |
спавяда́еце |
| 3-я ас. |
спавяда́е |
спавяда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спавяда́ў |
спавяда́лі |
| ж. |
спавяда́ла |
| н. |
спавяда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спавяда́й |
спавяда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спавяда́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спавясці́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спавяшчу́ |
спавясці́м |
| 2-я ас. |
спавясці́ш |
спавесціце́ |
| 3-я ас. |
спавясці́ць |
спавясця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спавясці́ў |
спавясці́лі |
| ж. |
спавясці́ла |
| н. |
спавясці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спавясці́ |
спавясці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спавясці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спавяшча́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спавяшча́льнік |
спавяшча́льнікі |
| Р. |
спавяшча́льніка |
спавяшча́льнікаў |
| Д. |
спавяшча́льніку |
спавяшча́льнікам |
| В. |
спавяшча́льніка |
спавяшча́льнікаў |
| Т. |
спавяшча́льнікам |
спавяшча́льнікамі |
| М. |
спавяшча́льніку |
спавяшча́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спавяшча́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спавяшча́льніца |
спавяшча́льніцы |
| Р. |
спавяшча́льніцы |
спавяшча́льніц |
| Д. |
спавяшча́льніцы |
спавяшча́льніцам |
| В. |
спавяшча́льніцу |
спавяшча́льніц |
| Т. |
спавяшча́льніцай спавяшча́льніцаю |
спавяшча́льніцамі |
| М. |
спавяшча́льніцы |
спавяшча́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спавяшча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спавяшча́ецца |
спавяшча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спавяшча́ўся |
спавяшча́ліся |
| ж. |
спавяшча́лася |
| н. |
спавяшча́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спавяшча́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спавяшча́ю |
спавяшча́ем |
| 2-я ас. |
спавяшча́еш |
спавяшча́еце |
| 3-я ас. |
спавяшча́е |
спавяшча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спавяшча́ў |
спавяшча́лі |
| ж. |
спавяшча́ла |
| н. |
спавяшча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спавяшча́й |
спавяшча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спавяшча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спавяшчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спавяшчэ́нне |
| Р. |
спавяшчэ́ння |
| Д. |
спавяшчэ́нню |
| В. |
спавяшчэ́нне |
| Т. |
спавяшчэ́ннем |
| М. |
спавяшчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спага́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спага́д |
спага́ды |
| Р. |
спага́ду |
спага́даў |
| Д. |
спага́ду |
спага́дам |
| В. |
спага́д |
спага́ды |
| Т. |
спага́дам |
спага́дамі |
| М. |
спага́дзе |
спага́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.