Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзклмнопрстуўхцчшя

імітацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. імітацы́йны імітацы́йная імітацы́йнае імітацы́йныя
Р. імітацы́йнага імітацы́йнай
імітацы́йнае		 імітацы́йнага імітацы́йных
Д. імітацы́йнаму імітацы́йнай імітацы́йнаму імітацы́йным
В. імітацы́йны (неадуш.)
імітацы́йнага (адуш.)		 імітацы́йную імітацы́йнае імітацы́йныя (неадуш.)
імітацы́йных (адуш.)
Т. імітацы́йным імітацы́йнай
імітацы́йнаю		 імітацы́йным імітацы́йнымі
М. імітацы́йным імітацы́йнай імітацы́йным імітацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

іміта́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. іміта́цыя
Р. іміта́цыі
Д. іміта́цыі
В. іміта́цыю
Т. іміта́цыяй
іміта́цыяю
М. іміта́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імклі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
імклі́ва імклі́вей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

імклі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. імклі́васць
Р. імклі́васці
Д. імклі́васці
В. імклі́васць
Т. імклі́васцю
М. імклі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імклі́віста

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
імклі́віста - -

Крыніцы: piskunou2012.

імклі́вісты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. імклі́вісты імклі́вістая імклі́вістае імклі́вістыя
Р. імклі́вістага імклі́вістай
імклі́вістае		 імклі́вістага імклі́вістых
Д. імклі́вістаму імклі́вістай імклі́вістаму імклі́вістым
В. імклі́вісты (неадуш.)
імклі́вістага (адуш.)		 імклі́вістую імклі́вістае імклі́вістыя (неадуш.)
імклі́вістых (адуш.)
Т. імклі́вістым імклі́вістай
імклі́вістаю		 імклі́вістым імклі́вістымі
М. імклі́вістым імклі́вістай імклі́вістым імклі́вістых

Крыніцы: piskunou2012.

імклі́віць

‘імкліва рабіць што-небудзь, імкнуцца куды-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. імклі́ўлю імклі́вім
2-я ас. імклі́віш імклі́віце
3-я ас. імклі́віць імклі́вяць
Прошлы час
м. імклі́віў імклі́вілі
ж. імклі́віла
н. імклі́віла
Загадны лад
2-я ас. імклі́ў імклі́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час імклі́вячы

Крыніцы: piskunou2012.

імклі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. імклі́вы імклі́вая імклі́вае імклі́выя
Р. імклі́вага імклі́вай
імклі́вае		 імклі́вага імклі́вых
Д. імклі́ваму імклі́вай імклі́ваму імклі́вым
В. імклі́вы (неадуш.)
імклі́вага (адуш.)		 імклі́вую імклі́вае імклі́выя (неадуш.)
імклі́вых (адуш.)
Т. імклі́вым імклі́вай
імклі́ваю		 імклі́вым імклі́вымі
М. імклі́вым імклі́вай імклі́вым імклі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імкне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. імкне́нне імкне́нні
Р. імкне́ння імкне́нняў
Д. імкне́нню імкне́нням
В. імкне́нне імкне́нні
Т. імкне́ннем імкне́ннямі
М. імкне́нні імкне́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імкне́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. імкне́нны імкне́нная імкне́ннае імкне́нныя
Р. імкне́ннага імкне́ннай
імкне́ннае		 імкне́ннага імкне́нных
Д. імкне́ннаму імкне́ннай імкне́ннаму імкне́нным
В. імкне́нны (неадуш.)
імкне́ннага (адуш.)		 імкне́нную імкне́ннае імкне́нныя (неадуш.)
імкне́нных (адуш.)
Т. імкне́нным імкне́ннай
імкне́ннаю		 імкне́нным імкне́ннымі
М. імкне́нным імкне́ннай імкне́нным імкне́нных

Крыніцы: piskunou2012.