кормапрыгатава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кормапрыгатава́льны |
кормапрыгатава́льная |
кормапрыгатава́льнае |
кормапрыгатава́льныя |
| Р. |
кормапрыгатава́льнага |
кормапрыгатава́льнай
кормапрыгатава́льнае |
кормапрыгатава́льнага |
кормапрыгатава́льных |
| Д. |
кормапрыгатава́льнаму |
кормапрыгатава́льнай |
кормапрыгатава́льнаму |
кормапрыгатава́льным |
| В. |
кормапрыгатава́льны (неадуш.)
кормапрыгатава́льнага (адуш.) |
кормапрыгатава́льную |
кормапрыгатава́льнае |
кормапрыгатава́льныя (неадуш.)
кормапрыгатава́льных (адуш.) |
| Т. |
кормапрыгатава́льным |
кормапрыгатава́льнай
кормапрыгатава́льнаю |
кормапрыгатава́льным |
кормапрыгатава́льнымі |
| М. |
кормапрыгатава́льным |
кормапрыгатава́льнай |
кормапрыгатава́льным |
кормапрыгатава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
кормапрыгатава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кормапрыгатава́нне |
| Р. |
кормапрыгатава́ння |
| Д. |
кормапрыгатава́нню |
| В. |
кормапрыгатава́нне |
| Т. |
кормапрыгатава́ннем |
| М. |
кормапрыгатава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кормаразда́тачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кормаразда́тачны |
кормаразда́тачная |
кормаразда́тачнае |
кормаразда́тачныя |
| Р. |
кормаразда́тачнага |
кормаразда́тачнай
кормаразда́тачнае |
кормаразда́тачнага |
кормаразда́тачных |
| Д. |
кормаразда́тачнаму |
кормаразда́тачнай |
кормаразда́тачнаму |
кормаразда́тачным |
| В. |
кормаразда́тачны (неадуш.)
кормаразда́тачнага (адуш.) |
кормаразда́тачную |
кормаразда́тачнае |
кормаразда́тачныя (неадуш.)
кормаразда́тачных (адуш.) |
| Т. |
кормаразда́тачным |
кормаразда́тачнай
кормаразда́тачнаю |
кормаразда́тачным |
кормаразда́тачнымі |
| М. |
кормаразда́тачным |
кормаразда́тачнай |
кормаразда́тачным |
кормаразда́тачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
кормаразда́тчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кормаразда́тчык |
кормаразда́тчыкі |
| Р. |
кормаразда́тчыка |
кормаразда́тчыкаў |
| Д. |
кормаразда́тчыку |
кормаразда́тчыкам |
| В. |
кормаразда́тчык |
кормаразда́тчыкі |
| Т. |
кормаразда́тчыкам |
кормаразда́тчыкамі |
| М. |
кормаразда́тчыку |
кормаразда́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ко́рмлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́рмлены |
ко́рмленая |
ко́рмленае |
ко́рмленыя |
| Р. |
ко́рмленага |
ко́рмленай
ко́рмленае |
ко́рмленага |
ко́рмленых |
| Д. |
ко́рмленаму |
ко́рмленай |
ко́рмленаму |
ко́рмленым |
| В. |
ко́рмлены (неадуш.)
ко́рмленага (адуш.) |
ко́рмленую |
ко́рмленае |
ко́рмленыя (неадуш.)
ко́рмленых (адуш.) |
| Т. |
ко́рмленым |
ко́рмленай
ко́рмленаю |
ко́рмленым |
ко́рмленымі |
| М. |
ко́рмленым |
ко́рмленай |
ко́рмленым |
ко́рмленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ко́рмлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́рмлены |
ко́рмленая |
ко́рмленае |
ко́рмленыя |
| Р. |
ко́рмленага |
ко́рмленай
ко́рмленае |
ко́рмленага |
ко́рмленых |
| Д. |
ко́рмленаму |
ко́рмленай |
ко́рмленаму |
ко́рмленым |
| В. |
ко́рмлены (неадуш.)
ко́рмленага (адуш.) |
ко́рмленую |
ко́рмленае |
ко́рмленыя (неадуш.)
ко́рмленых (адуш.) |
| Т. |
ко́рмленым |
ко́рмленай
ко́рмленаю |
ко́рмленым |
ко́рмленымі |
| М. |
ко́рмленым |
ко́рмленай |
ко́рмленым |
ко́рмленых |
Кароткая форма: ко́рмлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ко́рмнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ко́рмнасць |
| Р. |
ко́рмнасці |
| Д. |
ко́рмнасці |
| В. |
ко́рмнасць |
| Т. |
ко́рмнасцю |
| М. |
ко́рмнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́рмнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рмнік |
ко́рмнікі |
| Р. |
ко́рмніка |
ко́рмнікаў |
| Д. |
ко́рмніку |
ко́рмнікам |
| В. |
ко́рмніка |
ко́рмнікаў |
| Т. |
ко́рмнікам |
ко́рмнікамі |
| М. |
ко́рмніку |
ко́рмніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ко́рмніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рмніца |
ко́рмніцы |
| Р. |
ко́рмніцы |
ко́рмніц |
| Д. |
ко́рмніцы |
ко́рмніцам |
| В. |
ко́рмніцу |
ко́рмніц |
| Т. |
ко́рмніцай
ко́рмніцаю |
ко́рмніцамі |
| М. |
ко́рмніцы |
ко́рмніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.