Verbum

анлайнавы слоўнік

ко́рань

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ко́рань

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Ко́растава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Ко́расцень

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

ко́ратка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ко́ратка	караце́й	найкараце́й

Іншыя варыянты: каро́тка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ко́раценька

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ко́раценька	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ко́рачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ко́рачнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

ко́рачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ко́рачны	ко́рачная	ко́рачнае	ко́рачныя
Р.	ко́рачнага	ко́рачнай ко́рачнае	ко́рачнага	ко́рачных
Д.	ко́рачнаму	ко́рачнай	ко́рачнаму	ко́рачным
В.	ко́рачны (неадуш.) ко́рачнага (адуш.)	ко́рачную	ко́рачнае	ко́рачныя (неадуш.) ко́рачных (адуш.)
Т.	ко́рачным	ко́рачнай ко́рачнаю	ко́рачным	ко́рачнымі
М.	ко́рачным	ко́рачнай	ко́рачным	ко́рачных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Ко́рачын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне