Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кораабдзі́рачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кораабдзі́рачны кораабдзі́рачная кораабдзі́рачнае кораабдзі́рачныя
Р. кораабдзі́рачнага кораабдзі́рачнай
кораабдзі́рачнае		 кораабдзі́рачнага кораабдзі́рачных
Д. кораабдзі́рачнаму кораабдзі́рачнай кораабдзі́рачнаму кораабдзі́рачным
В. кораабдзі́рачны (неадуш.)
кораабдзі́рачнага (адуш.)		 кораабдзі́рачную кораабдзі́рачнае кораабдзі́рачныя (неадуш.)
кораабдзі́рачных (адуш.)
Т. кораабдзі́рачным кораабдзі́рачнай
кораабдзі́рачнаю		 кораабдзі́рачным кораабдзі́рачнымі
М. кораабдзі́рачным кораабдзі́рачнай кораабдзі́рачным кораабдзі́рачных

Крыніцы: piskunou2012.

кораабдзі́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кораабдзі́рка кораабдзі́ркі
Р. кораабдзі́ркі кораабдзі́рак
Д. кораабдзі́рцы кораабдзі́ркам
В. кораабдзі́рку кораабдзі́ркі
Т. кораабдзі́ркай
кораабдзі́ркаю		 кораабдзі́ркамі
М. кораабдзі́рцы кораабдзі́рках

Крыніцы: piskunou2012.

кораачышча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кораачышча́льны кораачышча́льная кораачышча́льнае кораачышча́льныя
Р. кораачышча́льнага кораачышча́льнай
кораачышча́льнае		 кораачышча́льнага кораачышча́льных
Д. кораачышча́льнаму кораачышча́льнай кораачышча́льнаму кораачышча́льным
В. кораачышча́льны (неадуш.)
кораачышча́льнага (адуш.)		 кораачышча́льную кораачышча́льнае кораачышча́льныя (неадуш.)
кораачышча́льных (адуш.)
Т. кораачышча́льным кораачышча́льнай
кораачышча́льнаю		 кораачышча́льным кораачышча́льнымі
М. кораачышча́льным кораачышча́льнай кораачышча́льным кораачышча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ко́раб

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ко́раб ко́рабы
карабы́
Р. ко́раба карабо́ў
Д. ко́рабу караба́м
В. ко́раб ко́рабы
карабы́
Т. ко́рабам караба́мі
М. ко́рабе караба́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ко́раб

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ко́раб
Р. Ко́раба
Д. Ко́рабу
В. Ко́раб
Т. Ко́рабам
М. Ко́рабе

Ко́раб’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ко́раб’е
Р. Ко́раб’я
Д. Ко́раб’ю
В. Ко́раб’е
Т. Ко́раб’ем
М. Ко́раб’і

Ко́рава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ко́рава
Р. Ко́рава
Д. Ко́раву
В. Ко́рава
Т. Ко́равам
М. Ко́раве

Ко́равічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ко́равічы
Р. Ко́равіч
Ко́равічаў
Д. Ко́равічам
В. Ко́равічы
Т. Ко́равічамі
М. Ко́равічах

корадрабі́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. корадрабі́лка корадрабі́лкі
Р. корадрабі́лкі корадрабі́лак
Д. корадрабі́лцы корадрабі́лкам
В. корадрабі́лку корадрабі́лкі
Т. корадрабі́лкай
корадрабі́лкаю		 корадрабі́лкамі
М. корадрабі́лцы корадрабі́лках

Крыніцы: piskunou2012.

ко́рак

‘адмерлы слой кары’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ко́рак
Р. ко́рку
Д. ко́рку
В. ко́рак
Т. ко́ркам
М. ко́рку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.