плюндрава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плюндру́ю |
плюндру́ем |
| 2-я ас. |
плюндру́еш |
плюндру́еце |
| 3-я ас. |
плюндру́е |
плюндру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
плюндрава́ў |
плюндрава́лі |
| ж. |
плюндрава́ла |
| н. |
плюндрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плюндру́й |
плюндру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плюндру́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
плю́ндрыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плю́ндруся |
плю́ндрымся |
| 2-я ас. |
плю́ндрышся |
плю́ндрыцеся |
| 3-я ас. |
плю́ндрыцца |
плю́ндрацца |
| Прошлы час |
| м. |
плю́ндрыўся |
плю́ндрыліся |
| ж. |
плю́ндрылася |
| н. |
плю́ндрылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плю́ндрыся |
плю́ндрыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плю́ндрачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
плю́ндрыць
‘рабаваць, раскрадаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плю́ндру |
плю́ндрым |
| 2-я ас. |
плю́ндрыш |
плю́ндрыце |
| 3-я ас. |
плю́ндрыць |
плю́ндраць |
| Прошлы час |
| м. |
плю́ндрыў |
плю́ндрылі |
| ж. |
плю́ндрыла |
| н. |
плю́ндрыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плю́ндры |
плю́ндрыце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плю́ндрачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
плю́нуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плю́ну |
плю́нем |
| 2-я ас. |
плю́неш |
плю́неце |
| 3-я ас. |
плю́не |
плю́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
плю́нуў |
плю́нулі |
| ж. |
плю́нула |
| н. |
плю́нула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плю́нь |
плю́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
плю́нуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плю́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плю́р |
| Р. |
плю́ру |
| Д. |
плю́ру |
| В. |
плю́р |
| Т. |
плю́рам |
| М. |
плю́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
плюраліза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плюраліза́цыя |
| Р. |
плюраліза́цыі |
| Д. |
плюраліза́цыі |
| В. |
плюраліза́цыю |
| Т. |
плюраліза́цыяй плюраліза́цыяю |
| М. |
плюраліза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
плюралі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плюралі́зм |
| Р. |
плюралі́зму |
| Д. |
плюралі́зму |
| В. |
плюралі́зм |
| Т. |
плюралі́змам |
| М. |
плюралі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плюралі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плюралі́ст |
плюралі́сты |
| Р. |
плюралі́ста |
плюралі́стаў |
| Д. |
плюралі́сту |
плюралі́стам |
| В. |
плюралі́ста |
плюралі́стаў |
| Т. |
плюралі́стам |
плюралі́стамі |
| М. |
плюралі́сце |
плюралі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плюралісты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| плюралісты́чна |
- |
- |
плюралісты́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плюралісты́чнасць |
| Р. |
плюралісты́чнасці |
| Д. |
плюралісты́чнасці |
| В. |
плюралісты́чнасць |
| Т. |
плюралісты́чнасцю |
| М. |
плюралісты́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.