Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

плюндрава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. плюндру́ю плюндру́ем
2-я ас. плюндру́еш плюндру́еце
3-я ас. плюндру́е плюндру́юць
Прошлы час
м. плюндрава́ў плюндрава́лі
ж. плюндрава́ла
н. плюндрава́ла
Загадны лад
2-я ас. плюндру́й плюндру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час плюндру́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

плю́ндрыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. плю́ндруся плю́ндрымся
2-я ас. плю́ндрышся плю́ндрыцеся
3-я ас. плю́ндрыцца плю́ндрацца
Прошлы час
м. плю́ндрыўся плю́ндрыліся
ж. плю́ндрылася
н. плю́ндрылася
Загадны лад
2-я ас. плю́ндрыся плю́ндрыцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час плю́ндрачыся

Крыніцы: piskunou2012.

плю́ндрыць

‘рабаваць, раскрадаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. плю́ндру плю́ндрым
2-я ас. плю́ндрыш плю́ндрыце
3-я ас. плю́ндрыць плю́ндраць
Прошлы час
м. плю́ндрыў плю́ндрылі
ж. плю́ндрыла
н. плю́ндрыла
Загадны лад
2-я ас. плю́ндры плю́ндрыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час плю́ндрачы

Крыніцы: piskunou2012.

плю́нуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. плю́ну плю́нем
2-я ас. плю́неш плю́неце
3-я ас. плю́не плю́нуць
Прошлы час
м. плю́нуў плю́нулі
ж. плю́нула
н. плю́нула
Загадны лад
2-я ас. плю́нь плю́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час плю́нуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

плю́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. плю́р
Р. плю́ру
Д. плю́ру
В. плю́р
Т. плю́рам
М. плю́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюраліза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. плюраліза́цыя
Р. плюраліза́цыі
Д. плюраліза́цыі
В. плюраліза́цыю
Т. плюраліза́цыяй
плюраліза́цыяю
М. плюраліза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

плюралі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. плюралі́зм
Р. плюралі́зму
Д. плюралі́зму
В. плюралі́зм
Т. плюралі́змам
М. плюралі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

плюралі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. плюралі́ст плюралі́сты
Р. плюралі́ста плюралі́стаў
Д. плюралі́сту плюралі́стам
В. плюралі́ста плюралі́стаў
Т. плюралі́стам плюралі́стамі
М. плюралі́сце плюралі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

плюралісты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
плюралісты́чна - -

плюралісты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. плюралісты́чнасць
Р. плюралісты́чнасці
Д. плюралісты́чнасці
В. плюралісты́чнасць
Т. плюралісты́чнасцю
М. плюралісты́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.