Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыступі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыступлю́ся прысту́пімся
2-я ас. прысту́пішся прысту́піцеся
3-я ас. прысту́піцца прысту́пяцца
Прошлы час
м. прыступі́ўся прыступі́ліся
ж. прыступі́лася
н. прыступі́лася
Загадны лад
2-я ас. прыступі́ся прыступі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прыступі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыступі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыступлю́ прысту́пім
2-я ас. прысту́піш прысту́піце
3-я ас. прысту́піць прысту́пяць
Прошлы час
м. прыступі́ў прыступі́лі
ж. прыступі́ла
н. прыступі́ла
Загадны лад
2-я ас. прыступі́ прыступі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыступі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Прысту́пічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прысту́пічы
Р. Прысту́піч
Прысту́пічаў
Д. Прысту́пічам
В. Прысту́пічы
Т. Прысту́пічамі
М. Прысту́пічах

прысту́пка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прысту́пка прысту́пкі
Р. прысту́пкі прысту́пак
Д. прысту́пцы прысту́пкам
В. прысту́пку прысту́пкі
Т. прысту́пкай
прысту́пкаю
прысту́пкамі
М. прысту́пцы прысту́пках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысту́пкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысту́пкавы прысту́пкавая прысту́пкавае прысту́пкавыя
Р. прысту́пкавага прысту́пкавай
прысту́пкавае
прысту́пкавага прысту́пкавых
Д. прысту́пкаваму прысту́пкавай прысту́пкаваму прысту́пкавым
В. прысту́пкавы (неадуш.)
прысту́пкавага (адуш.)
прысту́пкавую прысту́пкавае прысту́пкавыя (неадуш.)
прысту́пкавых (адуш.)
Т. прысту́пкавым прысту́пкавай
прысту́пкаваю
прысту́пкавым прысту́пкавымі
М. прысту́пкавым прысту́пкавай прысту́пкавым прысту́пкавых

Крыніцы: piskunou2012.

прысту́пна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прысту́пна - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

прысту́пнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прысту́пнасць
Р. прысту́пнасці
Д. прысту́пнасці
В. прысту́пнасць
Т. прысту́пнасцю
М. прысту́пнасці

Крыніцы: piskunou2012.

прысту́пны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысту́пны прысту́пная прысту́пнае прысту́пныя
Р. прысту́пнага прысту́пнай
прысту́пнае
прысту́пнага прысту́пных
Д. прысту́пнаму прысту́пнай прысту́пнаму прысту́пным
В. прысту́пны (неадуш.)
прысту́пнага (адуш.)
прысту́пную прысту́пнае прысту́пныя (неадуш.)
прысту́пных (адуш.)
Т. прысту́пным прысту́пнай
прысту́пнаю
прысту́пным прысту́пнымі
М. прысту́пным прысту́пнай прысту́пным прысту́пных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

прыстыва́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыстыва́ю прыстыва́ем
2-я ас. прыстыва́еш прыстыва́еце
3-я ас. прыстыва́е прыстыва́юць
Прошлы час
м. прыстыва́ў прыстыва́лі
ж. прыстыва́ла
н. прыстыва́ла
Загадны лад
2-я ас. прыстыва́й прыстыва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыстыва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыстыкава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыстыкава́ны прыстыкава́ная прыстыкава́нае прыстыкава́ныя
Р. прыстыкава́нага прыстыкава́най
прыстыкава́нае
прыстыкава́нага прыстыкава́ных
Д. прыстыкава́наму прыстыкава́най прыстыкава́наму прыстыкава́ным
В. прыстыкава́ны (неадуш.)
прыстыкава́нага (адуш.)
прыстыкава́ную прыстыкава́нае прыстыкава́ныя (неадуш.)
прыстыкава́ных (адуш.)
Т. прыстыкава́ным прыстыкава́най
прыстыкава́наю
прыстыкава́ным прыстыкава́нымі
М. прыстыкава́ным прыстыкава́най прыстыкава́ным прыстыкава́ных

Крыніцы: piskunou2012.