лабавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лабавы́ |
лабава́я |
лабаво́е |
лабавы́я |
| Р. |
лабаво́га |
лабаво́й лабаво́е |
лабаво́га |
лабавы́х |
| Д. |
лабаво́му |
лабаво́й |
лабаво́му |
лабавы́м |
| В. |
лабавы́ (неадуш.) лабаво́га (адуш.) |
лабаву́ю |
лабаво́е |
лабавы́я (неадуш.) лабавы́х (адуш.) |
| Т. |
лабавы́м |
лабаво́й лабаво́ю |
лабавы́м |
лабавы́мі |
| М. |
лабавы́м |
лабаво́й |
лабавы́м |
лабавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лабагрэ́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лабагрэ́йка |
лабагрэ́йкі |
| Р. |
лабагрэ́йкі |
лабагрэ́ек |
| Д. |
лабагрэ́йцы |
лабагрэ́йкам |
| В. |
лабагрэ́йку |
лабагрэ́йкі |
| Т. |
лабагрэ́йкай лабагрэ́йкаю |
лабагрэ́йкамі |
| М. |
лабагрэ́йцы |
лабагрэ́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ла́бады
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ла́бады |
| Р. |
Ла́бад Ла́бадаў |
| Д. |
Ла́бадам |
| В. |
Ла́бады |
| Т. |
Ла́бадамі |
| М. |
Ла́бадах |
лаба́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаба́з |
лаба́зы |
| Р. |
лаба́за |
лаба́заў |
| Д. |
лаба́зу |
лаба́зам |
| В. |
лаба́з |
лаба́зы |
| Т. |
лаба́зам |
лаба́замі |
| М. |
лаба́зе |
лаба́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лаба́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаба́знік |
лаба́знікі |
| Р. |
лаба́зніка |
лаба́знікаў |
| Д. |
лаба́зніку |
лаба́знікам |
| В. |
лаба́зніка |
лаба́знікаў |
| Т. |
лаба́знікам |
лаба́знікамі |
| М. |
лаба́зніку |
лаба́зніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лаба́зніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаба́зніца |
лаба́зніцы |
| Р. |
лаба́зніцы |
лаба́зніц |
| Д. |
лаба́зніцы |
лаба́зніцам |
| В. |
лаба́зніцу |
лаба́зніц |
| Т. |
лаба́зніцай лаба́зніцаю |
лаба́зніцамі |
| М. |
лаба́зніцы |
лаба́зніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
лаба́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лаба́зны |
лаба́зная |
лаба́знае |
лаба́зныя |
| Р. |
лаба́знага |
лаба́знай лаба́знае |
лаба́знага |
лаба́зных |
| Д. |
лаба́знаму |
лаба́знай |
лаба́знаму |
лаба́зным |
| В. |
лаба́зны (неадуш.) лаба́знага (адуш.) |
лаба́зную |
лаба́знае |
лаба́зныя (неадуш.) лаба́зных (адуш.) |
| Т. |
лаба́зным |
лаба́знай лаба́знаю |
лаба́зным |
лаба́знымі |
| М. |
лаба́зным |
лаба́знай |
лаба́зным |
лаба́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лаба́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаба́н |
лабаны́ |
| Р. |
лабана́ |
лабано́ў |
| Д. |
лабану́ |
лабана́м |
| В. |
лабана́ |
лабано́ў |
| Т. |
лабано́м |
лабана́мі |
| М. |
лабане́ |
лабана́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Лаба́наўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Лаба́наўка |
| Р. |
Лаба́наўкі |
| Д. |
Лаба́наўцы |
| В. |
Лаба́наўку |
| Т. |
Лаба́наўкай Лаба́наўкаю |
| М. |
Лаба́наўцы |