Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Кярня́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кярня́ны
Р. Кярня́н
Кярня́наў
Д. Кярня́нам
В. Кярня́ны
Т. Кярня́намі
М. Кярня́нах

кяры́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кяры́з кяры́зы
Р. кяры́за кяры́заў
Д. кяры́зу кяры́зам
В. кяры́з кяры́зы
Т. кяры́зам кяры́замі
М. кяры́зе кяры́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

к’я́т

‘грашовая адзінка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. к’я́т к’я́ты
Р. к’я́та к’я́таў
Д. к’я́ту к’я́там
В. к’я́т к’я́ты
Т. к’я́там к’я́тамі
М. к’я́це к’я́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996.

Кяўры́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кяўры́
Р. Кяўро́ў
Д. Кяўра́м
В. Кяўры́
Т. Кяўра́мі
М. Кяўра́х

кя́хцінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кя́хцінскі кя́хцінская кя́хцінскае кя́хцінскія
Р. кя́хцінскага кя́хцінскай
кя́хцінскае
кя́хцінскага кя́хцінскіх
Д. кя́хцінскаму кя́хцінскай кя́хцінскаму кя́хцінскім
В. кя́хцінскі (неадуш.)
кя́хцінскага (адуш.)
кя́хцінскую кя́хцінскае кя́хцінскія (неадуш.)
кя́хцінскіх (адуш.)
Т. кя́хцінскім кя́хцінскай
кя́хцінскаю
кя́хцінскім кя́хцінскімі
М. кя́хцінскім кя́хцінскай кя́хцінскім кя́хцінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. л л
Р. л л
Д. л л
В. л л
Т. л л
М. л л

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ла́а

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ла́а ла́а
Р. ла́а ла́а
Д. ла́а ла́а
В. ла́а ла́а
Т. ла́а ла́а
М. ла́а ла́а

Крыніцы: piskunou2012.

Лаба́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лаба́
Р. Лабы́
Д. Лабе́
В. Лабу́
Т. Лабой
Лабо́ю
М. Лабе́

лабаві́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лабаві́на лабаві́ны
Р. лабаві́ны лабаві́н
Д. лабаві́не лабаві́нам
В. лабаві́ну лабаві́ны
Т. лабаві́най
лабаві́наю
лабаві́намі
М. лабаві́не лабаві́нах

Крыніцы: piskunou2012.

лабаво́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лабаво́з лабаво́зы
Р. лабаво́за лабаво́заў
Д. лабаво́зу лабаво́зам
В. лабаво́за лабаво́заў
Т. лабаво́зам лабаво́замі
М. лабаво́зе лабаво́зах

Крыніцы: piskunou2012.