Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

курыя́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	курыя́тны	курыя́тная	курыя́тнае	курыя́тныя
Р.	курыя́тнага	курыя́тнай курыя́тнае	курыя́тнага	курыя́тных
Д.	курыя́тнаму	курыя́тнай	курыя́тнаму	курыя́тным
В.	курыя́тны (неадуш.) курыя́тнага (адуш.)	курыя́тную	курыя́тнае	курыя́тныя (неадуш.) курыя́тных (адуш.)
Т.	курыя́тным	курыя́тнай курыя́тнаю	курыя́тным	курыя́тнымі
М.	курыя́тным	курыя́тнай	курыя́тным	курыя́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Курэ́йшына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

курэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курэ́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курэ́ц

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

курэ́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	курэ́цкі	курэ́цкая	курэ́цкае	курэ́цкія
Р.	курэ́цкага	курэ́цкай курэ́цкае	курэ́цкага	курэ́цкіх
Д.	курэ́цкаму	курэ́цкай	курэ́цкаму	курэ́цкім
В.	курэ́цкі (неадуш.) курэ́цкага (адуш.)	курэ́цкую	курэ́цкае	курэ́цкія (неадуш.) курэ́цкіх (адуш.)
Т.	курэ́цкім	курэ́цкай курэ́цкаю	курэ́цкім	курэ́цкімі
М.	курэ́цкім	курэ́цкай	курэ́цкім	курэ́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

курэ́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

курэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Кур’я́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum