курно́сік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
курно́сік |
курно́сікі |
| Р. |
курно́сіка |
курно́сікаў |
| Д. |
курно́сіку |
курно́сікам |
| В. |
курно́сіка |
курно́сікаў |
| Т. |
курно́сікам |
курно́сікамі |
| М. |
курно́сіку |
курно́сіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
курно́сы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
курно́сы |
курно́сая |
курно́сае |
курно́сыя |
| Р. |
курно́сага |
курно́сай курно́сае |
курно́сага |
курно́сых |
| Д. |
курно́саму |
курно́сай |
курно́саму |
курно́сым |
| В. |
курно́сы (неадуш.) курно́сага (адуш.) |
курно́сую |
курно́сае |
курно́сыя (неадуш.) курно́сых (адуш.) |
| Т. |
курно́сым |
курно́сай курно́саю |
курно́сым |
курно́сымі |
| М. |
курно́сым |
курно́сай |
курно́сым |
курно́сых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
курно́сы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
курно́сы |
курно́сыя |
| Р. |
курно́сага |
курно́сых |
| Д. |
курно́саму |
курно́сым |
| В. |
курно́сага |
курно́сых |
| Т. |
курно́сым |
курно́сымі |
| М. |
курно́сым |
курно́сых |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
курну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курну́ |
курнё́м |
| 2-я ас. |
курне́ш |
курняце́ |
| 3-я ас. |
курне́ |
курну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
курну́ў |
курну́лі |
| ж. |
курну́ла |
| н. |
курну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курні́ |
курні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
курну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ку́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ку́рны |
ку́рная |
ку́рнае |
ку́рныя |
| Р. |
ку́рнага |
ку́рнай ку́рнае |
ку́рнага |
ку́рных |
| Д. |
ку́рнаму |
ку́рнай |
ку́рнаму |
ку́рным |
| В. |
ку́рны (неадуш.) ку́рнага (адуш.) |
ку́рную |
ку́рнае |
ку́рныя (неадуш.) ку́рных (адуш.) |
| Т. |
ку́рным |
ку́рнай ку́рнаю |
ку́рным |
ку́рнымі |
| М. |
ку́рным |
ку́рнай |
ку́рным |
ку́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
курны́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
курны́канне |
| Р. |
курны́кання |
| Д. |
курны́канню |
| В. |
курны́канне |
| Т. |
курны́каннем |
| М. |
курны́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
курны́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курны́каю |
курны́каем |
| 2-я ас. |
курны́каеш |
курны́каеце |
| 3-я ас. |
курны́кае |
курны́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
курны́каў |
курны́калі |
| ж. |
курны́кала |
| н. |
курны́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курны́кай |
курны́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
курны́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
курны́кнуць
‘мурлыкнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курны́кну |
курны́кнем |
| 2-я ас. |
курны́кнеш |
курны́кнеце |
| 3-я ас. |
курны́кне |
курны́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
курны́кнуў |
курны́кнулі |
| ж. |
курны́кнула |
| н. |
курны́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курны́кні |
курны́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
курны́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
курня́вачка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
курня́вачка |
курня́вачкі |
| Р. |
курня́вачкі |
курня́вачак |
| Д. |
курня́вачцы |
курня́вачкам |
| В. |
курня́вачку |
курня́вачак |
| Т. |
курня́вачкай курня́вачкаю |
курня́вачкамі |
| М. |
курня́вачцы |
курня́вачках |
Крыніцы:
piskunou2012.