Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакараба́чанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	пакараба́чанасць
Р.	пакараба́чанасці
Д.	пакараба́чанасці
В.	пакараба́чанасць
Т.	пакараба́чанасцю
М.	пакараба́чанасці

Крыніцы: piskunou2012.

пакараба́чаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пакараба́чаны	пакараба́чаная	пакараба́чанае	пакараба́чаныя
Р.	пакараба́чанага	пакараба́чанай пакараба́чанае	пакараба́чанага	пакараба́чаных
Д.	пакараба́чанаму	пакараба́чанай	пакараба́чанаму	пакараба́чаным
В.	пакараба́чаны (неадуш.) пакараба́чанага (адуш.)	пакараба́чаную	пакараба́чанае	пакараба́чаныя (неадуш.) пакараба́чаных (адуш.)
Т.	пакараба́чаным	пакараба́чанай пакараба́чанаю	пакараба́чаным	пакараба́чанымі
М.	пакараба́чаным	пакараба́чанай	пакараба́чаным	пакараба́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пакараба́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пакараба́чаны	пакараба́чаная	пакараба́чанае	пакараба́чаныя
Р.	пакараба́чанага	пакараба́чанай пакараба́чанае	пакараба́чанага	пакараба́чаных
Д.	пакараба́чанаму	пакараба́чанай	пакараба́чанаму	пакараба́чаным
В.	пакараба́чаны (неадуш.) пакараба́чанага (адуш.)	пакараба́чаную	пакараба́чанае	пакараба́чаныя (неадуш.) пакараба́чаных (адуш.)
Т.	пакараба́чаным	пакараба́чанай пакараба́чанаю	пакараба́чаным	пакараба́чанымі
М.	пакараба́чаным	пакараба́чанай	пакараба́чаным	пакараба́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пакараба́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пакараба́чаны	пакараба́чаная	пакараба́чанае	пакараба́чаныя
Р.	пакараба́чанага	пакараба́чанай пакараба́чанае	пакараба́чанага	пакараба́чаных
Д.	пакараба́чанаму	пакараба́чанай	пакараба́чанаму	пакараба́чаным
В.	пакараба́чаны (неадуш.) пакараба́чанага (адуш.)	пакараба́чаную	пакараба́чанае	пакараба́чаныя (неадуш.) пакараба́чаных (адуш.)
Т.	пакараба́чаным	пакараба́чанай пакараба́чанаю	пакараба́чаным	пакараба́чанымі
М.	пакараба́чаным	пакараба́чанай	пакараба́чаным	пакараба́чаных

Кароткая форма: пакараба́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пакара́бкацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	пакара́бкаюся	пакара́бкаемся
2-я ас.	пакара́бкаешся	пакара́бкаецеся
3-я ас.	пакара́бкаецца	пакара́бкаюцца
Прошлы час
м.	пакара́бкаўся	пакара́бкаліся
ж.	пакара́бкалася
н.	пакара́бкалася
Дзеепрыслоўе
прош. час	пакара́бкаўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пакараго́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	пакараго́джуся	пакараго́дзімся
2-я ас.	пакараго́дзішся	пакараго́дзіцеся
3-я ас.	пакараго́дзіцца	пакараго́дзяцца
Прошлы час
м.	пакараго́дзіўся	пакараго́дзіліся
ж.	пакараго́дзілася
н.	пакараго́дзілася
Загадны лад
2-я ас.	пакараго́дзься	пакараго́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	пакараго́дзіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

пакара́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	пакара́льнік	пакара́льнікі
Р.	пакара́льніка	пакара́льнікаў
Д.	пакара́льніку	пакара́льнікам
В.	пакара́льніка	пакара́льнікаў
Т.	пакара́льнікам	пакара́льнікамі
М.	пакара́льніку	пакара́льніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

пакара́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	пакара́льніца	пакара́льніцы
Р.	пакара́льніцы	пакара́льніц
Д.	пакара́льніцы	пакара́льніцам
В.	пакара́льніцу	пакара́льніц
Т.	пакара́льніцай пакара́льніцаю	пакара́льніцамі
М.	пакара́льніцы	пакара́льніцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

пакара́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пакара́льны	пакара́льная	пакара́льнае	пакара́льныя
Р.	пакара́льнага	пакара́льнай пакара́льнае	пакара́льнага	пакара́льных
Д.	пакара́льнаму	пакара́льнай	пакара́льнаму	пакара́льным
В.	пакара́льны (неадуш.) пакара́льнага (адуш.)	пакара́льную	пакара́льнае	пакара́льныя (неадуш.) пакара́льных (адуш.)
Т.	пакара́льным	пакара́льнай пакара́льнаю	пакара́льным	пакара́льнымі
М.	пакара́льным	пакара́льнай	пакара́льным	пакара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

пакаралява́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	пакаралю́ю	пакаралю́ем
2-я ас.	пакаралю́еш	пакаралю́еце
3-я ас.	пакаралю́е	пакаралю́юць
Прошлы час
м.	пакаралява́ў	пакаралява́лі
ж.	пакаралява́ла
н.	пакаралява́ла
Загадны лад
2-я ас.	пакаралю́й	пакаралю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	пакаралява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)