perdition
1) Theol. асуджэ́ньне (душы́) на ве́чную загу́бу
2) пе́кла
3) по́ўная загу́ба, пагі́бель
perdition
1) Theol. асуджэ́ньне (душы́) на ве́чную загу́бу
2) пе́кла
3) по́ўная загу́ба, пагі́бель
peregrinate
v.
падаро́жнічаць; вандрава́ць; аб’е́хаць, абыйсьці́ (мясцо́васьць)
peregrination
вандро́ўка
peregrinator
вандро́ўнік -а
peregrine
вялі́кі со́кал
2.1) заме́жны, неутэ́йшы; чужы́
2) які́ падаро́жнічае па чужы́х краёх; вандро́ўны
peremptory
1) зага́дны; станаўкі́ (пра асо́бу, тон)
2) катэгары́чны, неаспрэ́чны (патрабава́ньне)
3) канчатко́вы; абсалю́тны; рашу́чы (пра адмо́ву)
perennial
1) які́ ця́гнецца, трыва́е ўве́сь год; які́ не перасыха́е ўле́тку (пра струме́нь)
2) ве́чны; неўвяда́льны (пра красу́)
3)
шматгадо́вая расьлі́на
perfect
1.1) беззага́нны; даскана́лы
2) высо́ка кваліфікава́ны, майстэ́рскі
3) цэ́лы; по́ўны
4) зако́нчаны (час)
5)
1) паляпша́ць, удаскана́льваць
2) рабі́ць апо́шнія штрыхі́, дапрацо́ўваць (карці́ну, рама́н)
3) зака́нчваць
3.фо́рма або́ сло́ва ў зако́нчаным ча́се
perfection
1) даскана́ласьць, беззага́ннасьць
2) удаскана́льваньне, удаскана́леньне
•
- to perfection
perfective
1) які́ імкне́цца рабі́ць усё даскана́ла
2) зако́нчаны
2.зако́нчанае трыва́ньне