Verbum

heave

v.t. heaved or hove, heaving

1) падыма́ць (цяжа́р); уздыма́ць

2) кіда́ць, шпурля́ць (ка́мень), кіда́ць (я́кар)

3) Naut. падыма́ць (я́кар), цягну́ць (кана́т)

to heave a sigh — ця́жка ўздыха́ць

v.i.

1) уздыма́цца й апада́ць (пра хва́лі, гру́дзі)

2) ця́жка ды́хаць, лаві́ць дух, задыха́цца

3) напіна́цца; напру́жвацца, ту́жыцца (як пры ванітава́ньні)

4) выпу́чвацца

to heave in sight — паказа́цца на далягля́дзе

n.

пад’ём -у m.; кіда́ньне n., кідо́к -ка́ m.

interj. heave ho!

ра́зам, узялі́

heaven

n.

не́ба n., рай -ю m.

For heaven’s sake or Good heavens! — На ла́ску бо́жую! На мі́ласьць Бо́га!

Good heavens! — Бо́жа! Бо́жухна мой!

heavenly

adj.

1) нябёсны, нябе́сны

heavenly bodies — нябе́сныя це́лы

2) цудо́ўны, ве́льмі шчасьлі́вы або́ прыго́жы

heaves

n.

ды́хавіца f. (у ко́ней)

heaviness

n.

цяжа́р -у m. (но́шы, ка́ры)

heavy

adj.

1) цяжкі́, ва́жкі

iron is heavy — Жале́за цяжко́е

2) цяжкі́, таўсты́ (свэ́тар, паліто́)

3) вялі́кі, мо́цны (дождж); бага́ты, до́бры (ураджа́й); мо́цны (пасі́лак, бу́ра, сон)

•

- a heavy countenance

- a heavy fog

- a heavy sea

- a heavy smoker

- a heavy vote

- eyes heavy with sleep

- heavy infantry

- heavy news

- heavy sky

- heavy taxes

- heavy with child

adj.

ды́хавічны

heavyweight

n.

1) важкі́, цяжкі́

2) Sport цяжкавагаві́к -а́ m.

heavy-duty

adj.

1) звышмо́цны; трыва́лы

heavy-duty tires — до́ўгатрыва́лыя шы́ны

2) абкла́дзены вялікім мы́там

heavy-handed

adj.

1) няспра́ўны, нехлямя́жы

2) суро́вы, дэспаты́чны

3) з заня́тымі рука́мі

heavy-hearted

adj.

прыгне́чаны; марко́тны, су́мны, у змро́чным цяжкі́м настро́і