Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehiloruyz./ô

crown

[kraʊn]

1.

n.

1)

а) каро́на f.

б) карале́ўская ўла́да

в) каро́ль караля́ m., карале́ва f.

2) вяно́к -ка́ m. (з кра́сак); вяне́ц -ца́ m.

3) го́нар -у m., узнагаро́да

4) галава́ f.

5) кро́на дрэ́ва, верхаві́на ўзго́рка, гары́

6) каро́нка f. (зу́ба)

2.

v.

1) каранава́ць

2) стая́ць на вяршы́ні чаго́

3) вянча́ць, уве́нчваць

4) ста́віць каро́нку

3.

adj.

каро́нны; ура́давы

•

- the Crown

the Crown

карале́ўская ўла́да

crows

coll.

вараньнё n.

crow’s-nest

1) варо́ніна гняздо́

2) назіра́льная пляцо́ўка (на ма́чце)

crow’s foot

[ˈkroʊzfʊt]

n., pl. -feet

варо́ніны ла́пкі (маршчы́ны)

crucial

[ˈkru:ʃəl]

adj.

1) неабхо́дны, ве́льмі ва́жны, выраша́льны (мо́мант, до́сьлед); крыты́чны (пэры́яд)

2) Anat. крыжападо́бны

crucible

[ˈkru:səbəl]

n.

1) ты́гель -я m. (для пла́ўленьня мэта́лаў)

2) суро́вае выпрабава́ньне

crucifix

[ˈkru:səfɪks]

n.

1) расьпя́цьце n.

2) крыж (як сы́мбаль хрысьція́нства)

crucifixion

[,kru:səˈfɪkʃən]

n.

укрыжава́ньне, расьпя́цьце n.

crucify

[ˈkru:sɪfaɪ]

v.

1) укрыжо́ўваць

2) зьдзе́кавацца, катава́ць, перасьле́даваць; вінава́ціць або́ кара́ць за чужы́я памы́лкі