Verbum

attachment

n.

1) прывя́званьне n.; прымацава́ньне n.

2) прывя́занасьць, адда́насьць f.

3) дада́так -ку m.; прыстасава́ньне n., прыла́да f.

4) наклада́ньне а́рышту (на маёмасьць)

5) прыкамандава́ньне n

6) залу́чнік -а m. (у электро́ннай по́шце)

attaché

n.

аташэ́ indecl., m.

military attaché — вае́нны аташэ́

attaché case

дыпляма́т (партфэ́ль)

attack

v.t.

1) напада́ць, атакава́ць

to attack an enemy — напа́сьці на во́рага

2) энэргі́чна бра́цца за што

to attack a task — шчы́ра ўзя́цца за спра́ву; нава́львацца (на е́жу), накіда́цца

3) апано́ўваць, напада́ць

Locusts attacked the crops — На пасе́вы напа́ла саранча́

4) напада́ць, крытыкава́ць

v.i.

напада́ць

The enemy attacked at dawn — Во́раг напа́ў на сьвіта́ньні

n.

1) ата́ка f.; наступле́ньне n., напа́д -у m.

2) пры́ступ -у m., прыпа́дак -ку m. (хваро́бы, зло́сьці)

3) напа́сьць f.; напа́дкі pl. only

to be under violent attack — быць прадме́там гвалто́ўнай напа́сьці, напа́дак

attain

v.t.

1) дасяга́ць

to attain the age of 90 — дажы́ць да дзевяно́ста гадо́ў

2) здабыва́ць, (д)асяга́ць; дабіва́цца

to attain a goal — (д)асягну́ць мэ́ты

•

- attain to

attainable

adj.

дасяга́льны

attainder

n., Law

стра́та право́ў і маёмасьці

attainment

n.

1) дасягне́ньне n.

2) здо́льнасьць f., уме́льства n.

a man of varied attainments — чалаве́к з ро́знымі здо́льнасьцямі

attaint

v.t.

1) пазбаўля́ць право́ў

2) Figur. зьнеслаўля́ць

3) га́ньбіць

n.

га́ньба f.

attain to

дайсьці́ да не́чага

to attain to a position of great influence — дайсьці́ да ве́льмі ўплыво́вага стано́вішча