Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehiloruyz./ô

contraction

[kənˈtrækʃən]

n.

1) сьціска́ньне n.; скарачэ́ньне, звужа́ньне, звужэ́ньне n.

Cold causes the contraction of liquids — Хо́лад выкліка́е сьціска́ньне ва́дкасьцяў

2) скарачэ́ньне, сьця́гваньне n.

”Can't” is a contraction of ”cannot” ”Can’t” — ёсьць сьця́гненай фо́рмай сло́ва ”cannot”

3) Anat. су́тарга f. (му́скула), сьціск -у m. (тка́нкі, су́дзіны)

contractor

[kənˈtræktər]

n.

1) падра́дчык -а m., прадпрые́мец -ца m.

building contractor — будаўні́к-падра́дчык, будаўнічы прадпрые́мец

2) Anat. сьцяжны́ му́скул

contradict

[,kɑ:ntrəˈdɪkt]

v.t.

1) пярэ́чыць, запярэ́чваць

2) супярэ́чыць

contradicting

[,kɑ:ntrəˈdɪktɪŋ]

adj.

супярэ́чны, супярэ́члівы

contradiction

[,kɑ:ntrəˈdɪkʃən]

n.

1) пярэ́чаньне, аспрэ́чваньне n.

2) супярэ́чнасьць f., супярэ́чаньне n.; адмаўле́ньне n.

3) супрацьле́гласьць f.

4) непасьлядо́ўнасьць, нязго́днасьць f.

contradictious

[kɑ:ntrəˈdɪkʃəs]

adj.

які́ пярэ́чыць; перако́рлівы, сварлі́вы

contradictive

adj. гл. contradictory

contradictory

[,kɑ:ntrəˈdɪktəri]

adj.

1) супярэ́чны, супярэ́члівы, нязго́дны

the contradictory report — супярэ́члівыя паведамле́ньні

2) які́ пярэ́чыць, перако́рлівы

contraposition

[,kɑ:ntrəpəˈzɪʃən]

n.

супрацьста́ўленьне n.

contrariety

[,kɑ:ntrəˈraɪəti]

n., pl. -ties

1) супярэ́чнасьць f.; разыхо́джаньне n.; рознагало́сьсе n.

the contrariety of the points of view — разыхо́джаньне ў пагля́дах

2) супрацьле́глы факт або́ цьве́рджаньне