perpetrate
v.
рабі́ць, учыня́ць (злачы́нства, ашука́нства, памы́лку)
perpetrate
v.
рабі́ць, учыня́ць (злачы́нства, ашука́нства, памы́лку)
perpetration
1) учыне́ньне (злачы́нства, ашука́нства)
2) злачы́нства, ашука́нства
perpetrator
паруша́льнік зако́ну, вінава́ўца -ы
perpetual
1) ве́чны, ве́чнатрыва́лы; заўсёдны
2) пажыцьцёвы
3) бесьперапы́нны, несьціха́ны
perpetually
назаўсёды, ве́чна, безупы́нна
perpetuate
v.
увекаве́чваць; захо́ўваць заўсёды, ве́чна; праця́гваць гада́мі, вяка́мі
perplex
v.
1) прыво́дзіць у разгу́бленасьць або́ ў неўразуме́ньне, зьбіва́ць з тро́пу; бянтэ́жыць, ашаламля́ць
2) заблы́тваць, ускладня́ць (спра́ву)
perplexity
1) неўразуме́ньне
2) ця́жкае, склада́нае стано́вішча, за́гваздка
persecute
v.
1) перасьле́даваць; уціска́ць, прыгнята́ць
2) кара́ць (за рэлі́гію)
3) дакуча́ць, назаля́ць
persecution
уці́ск -у