Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

gradual

[ˈgrædʒʊəl]

adj.

1) паступо́вы

2) спа́дзісты, пахі́лы (схон)

gradually

[ˈgrædʒʊəli]

adv.

паступо́ва; ма́ла-пама́лу; патро́ху, патро́хі; пакрысе́, пакры́ху

graduate

1. [ˈgrædʒueɪt]

v.

1) зака́нчваць унівэрсытэ́т або́ шко́лу

2) паступо́ва зьмяня́цца

2.

v.t.

1) нано́сіць дзяле́ньні (на тэрмо́мэтар, ліне́йку)

2) калібрава́ць (правяра́ць шка́лу)

3) разьмяшча́ць або́ разьмярко́ўваць паво́дле мо́цы, велічыні́, ко́леру

3. [ˈgrædʒuət]

n.

1) выпускні́к -а m., выпускні́ца f. (асабл. унівэрсытэ́ту)

2) Chem. мэнзу́рка f.

4.

adj.

які́ зако́нчыў унівэрсытэ́т, ма́е ступе́нь бакаля́ўра

- graduate course

- graduate study

graduated

[ˈgrædʒueɪtəd]

adj.

1) з нане́сенай шкало́й

2) укла́дзены або́ разьмеркава́ны паво́дле ступе́няў, велічыні́, або́ ў пасьлядо́ўным пара́дку

graduate course, graduate study

курс, які́ падрыхто́ўвае да атрыма́ньня ўнівэрсытэ́цкае ступе́ні пасьля́ бакаляўрэа́ту, магістранту́ра f.

graduate nurse

дыплямава́ная мэды́чная сястра́

graduating class

выпускна́я кля́са, вы́пуск -у m.

graduation

[,grædʒuˈeɪʃən]

n.

1) вы́пуск -у m., заканчэ́ньне шко́лы, унівэрсытэ́ту

2) атрыма́ньне або́ нада́ньне навуко́вае ступе́ні

3) цырыманія́л нада́ньня навуко́вае ступе́ні

4) нано́шаньне шкалы́; шкала́ f

5) града́цыя f.

graft

I [græft]

1.

v.t.

1) прышчапля́ць (дрэ́ва)

2) удаскана́льваць гату́нкі дрэ́ваў, кве́так (шля́хам прышчэ́пваньня)

3) пераса́джваць жыву́ю тка́нку

4) прыма́ць, прышчапля́ць, прышчэ́пваць о́выя звы́чаі)

2.

n.

1) Bot. прышчэ́пак -ка m.

2) прышчэ́п -а m.

3) прышчэ́пка f. (дзе́яньне)

4) пераса́джаная жыва́я тка́нка

II [græft]

1.

n.

1) ха́барніцтва n., бра́ньне ха́бару; по́дкуп -у m.

2) ха́бар -у m.; нелега́льныя прыбы́ткі

2.

v.i.

браць ха́бар (асаблі́ва на паліты́чнай паса́дзе)

grafter

[ˈgræftər]

n.

1) той, хто прышчэ́плівае

2) ха́барнік -а m., ха́барніца f.; махля́р -а́ m., махля́рка f.