Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehiloruyz./ô

confederacy

[kənˈfedərəsi]

n., pl. -cies

1) канфэдэра́цыя f. (дзяржа́ваў або́ асо́баў)

2) кансьпіра́цыя, змо́ва f.

3) згуртава́ньне n., саю́з -у m., лі́га f.

•

- the Confederacy

the Confederacy

гру́па адзінаццацёх паўдзённых шта́таў, які́я ў 1860-61 гг. адлучы́ліся ад ЗША

confederate

[kənˈfedərət]

1.

adj.

саю́зьніцкі, фэдэра́льны

2.

n.

1) саю́зьнік -а m.

2) саўдзе́льнік (у злачы́нстве)

3. [kənˈfedəreɪt]

v.

злуча́цца ў канфэдэра́цыю

Confederation

Канады́йская Канфэдэра́цыя (задзіно́чаньне Анта́рыё, Квэбэ́ку, Но́вай Шко́цыі й Нью Бра́нсўіку, яко́е дало́ пача́так Кана́дзе)

confederation

[kən,fedəˈreɪʃən]

n.

1)

а) задзіно́чваньне, лучэ́ньне ў лі́гу

б) фэдэра́цыя f.

2) лі́га f., саю́з -у m., канфэдэра́цыя f.

•

- Confederation

- the Confederation

the Confederation

задзіно́чаньне трынаццацёх амэрыка́нскіх штата́ў паво́дле Палажэ́ньняў 1781-89 гг

confer

[kənˈfɜ:r]

1.

v.i. -ferred, -ferring

ра́іцца, ра́дзіцца, мець нара́ду, ве́сьці кансульта́цыі

2.

v.t.

дава́ць (мэда́ль); надава́ць, прысуджа́ць (ступе́нь, узнагаро́ду)

conferee

[,kɑ:nfəˈri:]

n.

1) удзе́льнік канфэрэ́нцыі

2) асо́ба, яко́й дае́цца ўзнагаро́да, ступе́нь

conference

[ˈkɑ:nfərəns]

n.

нара́да, канфэрэ́нцыя f.

confess

[kənˈfes]

v.

1) прызнава́ць (віну́, сла́басьць); выдава́ць (сакрэ́т)

2) спавяда́цца (сьвятару́)

3) спавяда́ць (пра сьвятара́)