Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehioruwy
aeioy

white

[hwaɪt]

1.

n.

1) бе́лы ко́лер

2) бель f., бе́льле n., белізна́, бе́ласьць f.

3) бе́лая фа́рба, бялі́ла n.

4) бе́лая во́пратка

5) бе́лыя пля́мы ў дру́ку

6) бе́лы чалаве́к (бе́лае ра́сы)

2.

adj.

1) бе́лы

2) бяля́вы, белава́ты

3) бле́дны

to turn white with fear — зьбяле́ць ад стра́ху

4) серабры́сты, сівы́

white hair — сівы́я валасы́

5) сьне́жны

a white winter — сьне́жная зіма́

6) беззага́нны; чы́сты; няві́нны

7) бе́лы (у паліты́чным сэ́нсе)

•

- bleed white

- white meat

- white wines

- whites of the eyes

- white of an egg

White

[ˈhwait]

р. Уайт-Ры́вэр

whitefish

[ˈhwaɪtfɪʃ]

n.

сіг -а m.

Whitehall

[ˈhwaɪthɔl]

n.

1) Уайтгол (ву́ліца ў Лёндане, на яко́й знахо́дзяцца ўра́давыя ўстано́вы)

2) informal брыта́нскі ўра́д

whiten

[ˈhwaɪtən]

1.

v.t.

бялі́ць, выбе́льваць

2.

v.i.

бяле́ць

whiteness

[ˈhwaɪtnəs]

n.

бель, бе́ласьць, белізна́ f.

whites of the eyes

бялкі́ вачэ́й

whitewash

[ˈhwaɪtwɑ:ʃ]

1.

n.

1) бялі́ла n.

2) апра́ўдваньне; выбе́льваньне n.

2.

v.t.

1) бялі́ць

2) выбе́льваць; апра́ўдваць

white-collar

[,hwaɪtˈkɑ:lər]

adj.

канцыля́рскі, канто́рскі, белакашу́льны

white-collar worker — службо́вец -ўца m., канцыля́рскі працаўні́к

white-hot

[,hwaɪtˈhɑ:t]

adj.

1) распа́лены дабяла́

2) ве́льмі ўзбу́джаны