Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікБеларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чараця́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| чараця́нка | ||
| чараця́нак | ||
| чараця́нцы | чараця́нкам | |
| чараця́нку | чараця́нак | |
| чараця́нкай чараця́нкаю |
чараця́нкамі | |
| чараця́нцы | чараця́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Чараця́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Чараця́нка | |
| Чараця́нцы | |
| Чараця́нку | |
| Чараця́нкай Чараця́нкаю |
|
| Чараця́нцы |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чараця́нка, -і,
Пеўчая птушка атрада вераб’інападобных, якая жыве ў чароце і ўзбярэжных кустах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чараця́нка, ‑і,
Пеўчая птушка атрада вераб’іных, якая жыве ў чароце і ўзбярэжных кустах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВЫ́РАЙ,
1) цёплыя краіны, куды адлятаюць на зімоўку пералётныя птушкі, якія кормяцца насеннем, дробнымі воднымі і беспазваночнымі жывёламі, зрэдку драпежныя і расліннаедныя. Гняздоўныя на Беларусі івалга, ластаўка вясковая, салавей, пеначкі,
2) Чарада пералётных птушак. Жураўлі ляцяць клінам, гусі адна за адной, качкі фронтам, вераб’інападобныя і большасць
3) Час адлёту (пералёту) птушак. Вызначаецца
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)