утыкну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. утыкну́ утыкнё́м
2-я ас. утыкне́ш утыкняце́
3-я ас. утыкне́ утыкну́ць
Прошлы час
м. утыкну́ў утыкну́лі
ж. утыкну́ла
н. утыкну́ла
Загадны лад
2-я ас. утыкні́ утыкні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час утыкну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наты́цкаць

‘утыкнуць, усунуць што-небудзь; папоркаць чым-небудзь у каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. наты́цкаю наты́цкаем
2-я ас. наты́цкаеш наты́цкаеце
3-я ас. наты́цкае наты́цкаюць
Прошлы час
м. наты́цкаў наты́цкалі
ж. наты́цкала
н. наты́цкала
Загадны лад
2-я ас. наты́цкай наты́цкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час наты́цкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

wbić

зак.

1. убіць;

2. усадзіць, уваткнуць, утыкнуць;

3. перан. удзяўбці, убіць;

wbić w głowę — удзяўбці ў галаву

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)