супо́льніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. супо́льніцтва
Р. супо́льніцтва
Д. супо́льніцтву
В. супо́льніцтва
Т. супо́льніцтвам
М. супо́льніцтве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

супо́льніцтва, ‑а, н.

Саўдзельніцтва ў якіх‑н. справах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

супольніцтва

т. 15, с. 273

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Еўрапейскае абарончае супольніцтва» 8/296

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

супо́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да супольніка (у 2 знач.), супольніцтва; уласцівы супольніку. Супольніцкія інтарэсы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

«АГУ́ЛЬНЫ РЫ́НАК»,

назва Еўрапейскага эканамічнага супольніцтва.

т. 1, с. 89

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

poplecznictwo

н. заступніцтва; апекаванне; супольніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

соо́бщничество ср. саўдзе́л, -лу м., супо́льніцтва, -ва ср.; уст. хаўру́с, -су м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

EWG = Europäische Wirtschaftsgemeinschaft – Еўрапейскае эканамічнае супольніцтва (ЕЭС)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

partnership

[ˈpɑ:rtnərʃɪp]

n.

1) супо́льніцтва, партнэ́рства, напа́рніцтва, тавары́ства n.

2) сябро́ўства n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)