Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сацыя́льныв разн. знач. социа́льный;
~нае страхава́нне — социа́льное страхова́ние;
~нае пахо́джанне — социа́льное происхожде́ние;
~ныя хваро́бы — социа́льные боле́зни;
○ ~нае забеспячэ́нне — социа́льное обеспе́чение
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сацыя́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да грамадства, звязаны з жыццём і адносінамі людзей у грамадстве; грамадскі. Сацыяльны прагрэс. Сацыяльныя навукі. □ Усё залежыць ад таго, якія магчымасці прадастаўляе сацыяльны лад і эпоха ў цэлым для росквіту чалавечай асобы.Адамовіч.// Абумоўлены падзелам грамадства на класы. Сацыяльны састаў насельніцтва. Сацыяльнае паходжанне. Сацыяльныя супярэчнасці. Сацыяльныя групы. □ Чалавек, адарваны ад сацыяльнага асяроддзя, яго псіхалогія, настрой, пачуцці — часта цікавяць К. Чорнага.Кудраўцаў.// Які выклікаецца ўмовамі, узнікае з умоў грамадскага жыцця, грамадскага асяроддзя. Сацыяльная мараль. Сацыяльныя хваробы. Сацыяльны інстынкт.
2. Які мае на мэце змену грамадскіх вытворчых адносін. Сацыяльная рэвалюцыя. □ Пачалася эпоха сапраўднага народаўладства, найвялікшых сацыяльных пераўтварэнняў.Перкін.[Алесь:] — Гэта ясна. Паўстанне. Сацыяльны пераварот. Гэта па мне.Караткевіч.
•••
Сацыяльнае забеспячэннегл. забеспячэнне.
Сацыяльнае страхаваннегл. страхаванне.
Сацыяльны дарвінізмгл. дарвінізм.
Сацыяльны міргл. мір.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сацыя́льны soziál, Soziál-;
сацыя́льнае забеспячэ́нне Soziálfürsorge f -, -n;
сацыя́льная забяспе́чанасць і абаро́ненасць soziále Sícherheit und Gebórgenheit
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сацыя́льны
(лац. socialis = грамадскі)
1) грамадскі, які мае дачыненне да грамадскага ладу, да жыцця людзей і іх адносін у грамадстве, вынікае з умоў грамадскага жыцця;
2) які мае на мэце змену грамадскіх вытворчых адносін (напр. с. рэвалюцыя, с-ыя пераўтварэнні).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
со́цыум, -у, м. (кніжн.).
Тое, што і грамадства.
|| прым.сацыя́льны, -ая, -ае.
Сацыяльныя навукі.
Сацыяльнае заканадаўства.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сацыя́льны
(лац. socialis = грамадскі)
грамадскі, які мае дачыненне да грамадскага ладу, да жыцця людзей і іх адносін у грамадстве, вынікае з умоў грамадскага жыцця (напр. с-ае становішча, с-ыя пераўтварэнні).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
духоўна-сацыяльны
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
духоўна-сацыяльны
духоўна-сацыяльная
духоўна-сацыяльнае
духоўна-сацыяльныя
Р.
духоўна-сацыяльнага
духоўна-сацыяльнай духоўна-сацыяльнае
духоўна-сацыяльнага
духоўна-сацыяльных
Д.
духоўна-сацыяльнаму
духоўна-сацыяльнай
духоўна-сацыяльнаму
духоўна-сацыяльным
В.
духоўна-сацыяльны духоўна-сацыяльнага
духоўна-сацыяльную
духоўна-сацыяльнае
духоўна-сацыяльныя
Т.
духоўна-сацыяльным
духоўна-сацыяльнай духоўна-сацыяльнаю
духоўна-сацыяльным
духоўна-сацыяльнымі
М.
духоўна-сацыяльным
духоўна-сацыяльнай
духоўна-сацыяльным
духоўна-сацыяльных
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
функцыянальна-сацыяльны
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
функцыянальна-сацыяльны
функцыянальна-сацыяльная
функцыянальна-сацыяльнае
функцыянальна-сацыяльныя
Р.
функцыянальна-сацыяльнага
функцыянальна-сацыяльнай функцыянальна-сацыяльнае
функцыянальна-сацыяльнага
функцыянальна-сацыяльных
Д.
функцыянальна-сацыяльнаму
функцыянальна-сацыяльнай
функцыянальна-сацыяльнаму
функцыянальна-сацыяльным
В.
функцыянальна-сацыяльны функцыянальна-сацыяльнага
функцыянальна-сацыяльную
функцыянальна-сацыяльнае
функцыянальна-сацыяльныя
Т.
функцыянальна-сацыяльным
функцыянальна-сацыяльнай функцыянальна-сацыяльнаю
функцыянальна-сацыяльным
функцыянальна-сацыяльнымі
М.
функцыянальна-сацыяльным
функцыянальна-сацыяльнай
функцыянальна-сацыяльным
функцыянальна-сацыяльных
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)