прасла́ўлены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прасла́ўлены |
прасла́ўленая |
прасла́ўленае |
прасла́ўленыя |
| Р. |
прасла́ўленага |
прасла́ўленай
прасла́ўленае |
прасла́ўленага |
прасла́ўленых |
| Д. |
прасла́ўленаму |
прасла́ўленай |
прасла́ўленаму |
прасла́ўленым |
| В. |
прасла́ўлены (неадуш.)
прасла́ўленага (адуш.) |
прасла́ўленую |
прасла́ўленае |
прасла́ўленыя (неадуш.)
прасла́ўленых (адуш.) |
| Т. |
прасла́ўленым |
прасла́ўленай
прасла́ўленаю |
прасла́ўленым |
прасла́ўленымі |
| М. |
прасла́ўленым |
прасла́ўленай |
прасла́ўленым |
прасла́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасла́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прасла́ўлены |
прасла́ўленая |
прасла́ўленае |
прасла́ўленыя |
| Р. |
прасла́ўленага |
прасла́ўленай
прасла́ўленае |
прасла́ўленага |
прасла́ўленых |
| Д. |
прасла́ўленаму |
прасла́ўленай |
прасла́ўленаму |
прасла́ўленым |
| В. |
прасла́ўлены (неадуш.)
прасла́ўленага (адуш.) |
прасла́ўленую |
прасла́ўленае |
прасла́ўленыя (неадуш.)
прасла́ўленых (адуш.) |
| Т. |
прасла́ўленым |
прасла́ўленай
прасла́ўленаю |
прасла́ўленым |
прасла́ўленымі |
| М. |
прасла́ўленым |
прасла́ўленай |
прасла́ўленым |
прасла́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасла́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прасла́ўлены |
прасла́ўленая |
прасла́ўленае |
прасла́ўленыя |
| Р. |
прасла́ўленага |
прасла́ўленай
прасла́ўленае |
прасла́ўленага |
прасла́ўленых |
| Д. |
прасла́ўленаму |
прасла́ўленай |
прасла́ўленаму |
прасла́ўленым |
| В. |
прасла́ўлены (неадуш.)
прасла́ўленага (адуш.) |
прасла́ўленую |
прасла́ўленае |
прасла́ўленыя (неадуш.)
прасла́ўленых (адуш.) |
| Т. |
прасла́ўленым |
прасла́ўленай
прасла́ўленаю |
прасла́ўленым |
прасла́ўленымі |
| М. |
прасла́ўленым |
прасла́ўленай |
прасла́ўленым |
прасла́ўленых |
Кароткая форма: прасла́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасла́ўлены просла́вленный; см. прасла́віць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасла́ўлены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад праславіць.
2. у знач. прым. Славуты, які заслугоўвае славы. Праслаўлены пісьменнік. Праслаўлены герой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасла́ўлены berühmt; námhaft; gepríesen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
просла́вленный прасла́ўлены; усла́ўлены;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
glorified [ˈglɔ:rɪfaɪd] adj. усла́ўлены, прасла́ўлены
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
славу́тасць, -і, мн. -і, -ей, ж.
1. гл. славуты.
2. Шырокая папулярнасць (пра месца, прадмет, выдатныя чым-н.).
Брэсцкая крэпасць — с. нашага народа.
3. Вядомы, праслаўлены чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
rúhmreich, rúhmvoll a сла́ўны, прасла́ўлены
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)