Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пару́каж. пору́ка; руча́тельство ср.;
узя́ць (адда́ць) на ~кі — взять (отда́ть) на пору́ки;
◊ кругава́я п. — кругова́я пору́ка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пару́ка, ‑і, ДМ ‑руцы; Рмн. ‑рук; ж.
Зарука ў чым‑н., пацвярджэнне чаго‑н.; гарантыя. Дзе парука, што Анцыпік не прагаворыцца — вольна ці нявольна?Колас.
•••
Кругавая парука — а) калектыўная адказнасць усіх членаў якой‑н. групы людзей за дзеянні гэтай групы ўвогуле або за асобных яе членаў; б) узаемная выручка, узаемнае ўкрывальніцтва.
На парукі — на чыю‑н. адказнасць (аддаць, узяць).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пару́каж.
1. Bürgschaft f -; Háftung f - (адказнасць, гарантыя); юрыд. Kautión f;
кругава́я пару́ка wéchselseitige Bürgschaft;
брацькаго-н.на пару́кі für j-n bürgen, die Bürgschaft für j-n übernéhmen*;
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
парука
Том: 24, старонка: 18.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
Пару́ка ’зарука ў чым-небудзь, пацвярджэнне чаго-небудзь; гарантыя’ (ТСБМ); паручы́цца, паруча́льны. Рус., укр.пору́ка, польск.poręka, чэш.poruka, серб.-харв.по̏рука, славен.pórok. З по- і рука (гл.). Слова, відавочна, праславянскага паходжання з прычыны старажытнасці звычаю паданнем рукі паручацца за каго-небудзь (параўн. Махэк₂, 523 і наст.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
руча́тельствоср.пару́ка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гара́нтыя, -і, мн. -і, -тый, ж.
Парука, запэўненне ў чым-н.
Тэлевізар з гарантыяй.
Г. якасці.
|| прым.гаранты́йны, -ая, -ае.
Гарантыйная майстэрня.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
