найме́ншы, -ая, -ае.

Самы малы.

Найменшая часцінка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

найме́ншы

прыметнік, якасны, найвышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. найме́ншы найме́ншая найме́ншае найме́ншыя
Р. найме́ншага найме́ншай
найме́ншае		 найме́ншага найме́ншых
Д. найме́ншаму найме́ншай найме́ншаму найме́ншым
В. найме́ншы (неадуш.)
найме́ншага (адуш.)		 найме́ншую найме́ншае найме́ншыя (неадуш.)
найме́ншых (адуш.)
Т. найме́ншым найме́ншай
найме́ншаю		 найме́ншым найме́ншымі
М. найме́ншым найме́ншай найме́ншым найме́ншых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

найме́ншы прил. превосх. ст.

1. (по величине) са́мый ме́ньший, наиме́ньший;

2. (по возрасту) са́мый мла́дший, моло́же всех;

○ ~шае кра́тнае — мат. наиме́ньшее кра́тное;

◊ ісці́ па лі́ніі ~шага супраціўле́ння — идти́ по ли́нии наиме́ньшего сопротивле́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

найме́ншы, ‑ая, ‑ае.

Самы меншы, самы малы. Найменшая частка.

•••

Ісці па лініі найменшага супраціўлення гл. ісці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

найме́ншы (найвыш. ст. ад малы) der (áller)kléinste; der geríngste, der míndeste; Míndest-;

найме́ншае кра́тнае матэм. das kléinste geméinsame Víelfache

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

НАЙМЕ́НШЫ АГУ́ЛЬНЫ КРА́ТНЫ двух (ці больш) цэлых лікаў,

найменшы дадатны лік, які дзеліцца на кожны з зададзеных лікаў. Напр., Н.а.к. лікаў 12, 15 і 20 з’яўляецца 60. Н.а.к. двух натуральных лікаў роўны здабытку гэтых лікаў, падзеленаму на іх найбольшы агульны дзельнік.

Выкарыстоўваецца пры складанні (ці адыманні) дробаў найменшым агульным назоўнікам двух (ці больш) дробаў з’яўляецца Н.а.к. іх назоўнікаў. Для знаходжання Н.к.а. зыходныя лікі раскладаюць на простыя множнікі (гл. Раскладанне на множнікі) і перамнажаюць усе простыя множнікі, якія ўваходзяць хаця бы ў адзін лік. Пры гэтым кожны множнік бяруць найб. колькасць разоў, якую ён сустракаецца. Паняцце Н.а.к. дастасавальнае і для мнагаскладаў: Н.а.к. двух ці больш мнагаскладаў ёсць мнагасклад найменшай ступені, які дзеліцца на кожны з зададзеных.

т. 11, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мініма́льны, -ая, -ае.

Самы малы, найменшы ў шэрагу іншых; проціл. максімальны.

Мінімальнае асвятленне.

|| наз. мініма́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

самомале́йший прост. наймале́йшы, самы ме́ншы, найме́ншы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

minimál a мініма́льны, найме́ншы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

least common denominator

агу́льны найме́ншы назо́ўнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)