кулём, прысл. (разм.).

1. Імкліва, перакульваючыся цераз галаву.

Паляцець к. з гары.

2. Стрымгалоў.

Кінуцца к. за кім-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кулё́м

прыслоўе, утворана ад назоўніка

станоўч. выш. найвыш.
кулё́м - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кулём нареч., разг.

1. кувырко́м, вверх торма́шками; ку́барем;

паляце́ў к. — полете́л кувырко́м (вверх торма́шками, ку́барем);

2. стремгла́в, о́прометью;

кі́нуцца к. — бро́ситься стремгла́в (о́прометью)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кулём прысл. разм. kpfüber;

скаці́цца кулём з ле́свіцы kpfüber die Trppe hinnterfliegen*;

паляце́ць кулём kpfüber fllen*; (стрымгалоў, як мага) Hals über Kopf; jählings, plötzlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Кулём ’імкліва, хутка’ (Нас., Жд. 2, С. Некр., КЭС, лаг., ТС, Сл. паўн.-зах.). У апошняй крыніцы: параўн. літ. kuliaīs ’хутка’ (2, 564). Балтызм пад уплывам бел. словаформы тв. скл. ад куль1 (гл.). Параўн. таксама літ. kū̃laviršciaкулём’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кулё́ма

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кулё́ма кулё́мы
Р. кулё́мы кулё́м
Д. кулё́ме кулё́мам
В. кулё́му кулё́м
Т. кулё́май
кулё́маю
кулё́мамі
М. кулё́ме кулё́мах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стрымгало́ў, прысл.

Вельмі хутка, імкліва, кулём.

С. пабегчы па вуліцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ку́ль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ку́ль
Р. Куля́
Д. Кулю́
В. Ку́ль
Т. Кулё́м
М. Кулі́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ку́барем нареч. кулём.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кувырко́м нареч., разг. кулём;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)