кры́ўдзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; незак., каго (што).

Рабіць крыўду каму-н.

К. таварыша.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кры́ўдзіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кры́ўджу кры́ўдзім
2-я ас. кры́ўдзіш кры́ўдзіце
3-я ас. кры́ўдзіць кры́ўдзяць
Прошлы час
м. кры́ўдзіў кры́ўдзілі
ж. кры́ўдзіла
н. кры́ўдзіла
Загадны лад
2-я ас. кры́ўдзі кры́ўдзіце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кры́ўдзячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кры́ўдзіць несов. обижа́ть, наноси́ть оби́ду

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кры́ўдзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак., каго.

Рабіць крыўду каму‑н. Дрэнны ён хлопец: навошта было так крыўдзіць матку, казаць ёй такія дзёрзкія словы? Колас. І калі здзекуецца нада мною хтосьці — Над Бацькаўшчынай здзекуецца ён маёй, Калі ж над ёй — мяне тым крыўдзіць найцяжэй. Купала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кры́ўдзіць

1. kränken vt, beléidigen vt;

2. разм. (нашкодзіць, прычыніць страту) benáchteiligen vt, übervórteilen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

обижа́ть несов. кры́ўдзіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крыўдзі́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

Той, хто крыўдзіў, крыўдзіць каго-н.

|| ж. крыўдзі́целька, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

mortify [ˈmɔ:tɪfaɪ] v. зневажа́ць; кры́ўдзіць; бянтэ́жыць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кві́ліць

‘дражніць, крыўдзіць’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кві́лю кві́лім
2-я ас. кві́ліш кві́ліце
3-я ас. кві́ліць кві́ляць
Прошлы час
м. кві́ліў кві́лілі
ж. кві́ліла
н. кві́ліла
Загадны лад
2-я ас. кві́ль кві́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кві́лячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скрыўджа́ць

‘крыўдзіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скрыўджа́ю скрыўджа́ем
2-я ас. скрыўджа́еш скрыўджа́еце
3-я ас. скрыўджа́е скрыўджа́юць
Прошлы час
м. скрыўджа́ў скрыўджа́лі
ж. скрыўджа́ла
н. скрыўджа́ла
Загадны лад
2-я ас. скрыўджа́й скрыўджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скрыўджа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)