кры́ўдзіць

1. kränken vt, beléidigen vt;

2. разм. (нашкодзіць, прычыніць страту) benáchteiligen vt, übervórteilen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

drangsalíeren vt прыгнята́ць, крыўдзіць, му́чыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beléidigen vt абража́ць, зневажа́ць, крыўдзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

aggrieve

[əˈgri:v]

v.t.

засмуча́ць; прыгнята́ць, кры́ўдзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

injure

[ˈɪndʒər]

v.t.

1) пашко́джваць, шко́дзіць; кале́чыць

2) кры́ўдзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

offend

[əˈfend]

v.

1) абража́ць; узлава́ць, раззлава́ць

2) кры́ўдзіць

3) грашы́ць; чыні́ць несправядлі́васьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

harm

[hɑ:rm]

1.

n.

1) шко́да, стра́та f.

2) зло n.; кры́ўда f.; несправядлі́васьць f.

2.

v.t.

нано́сіць боль, кале́чыць, шко́дзіць, кры́ўдзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

insult

1. [ɪnˈsʌlt]

v.t.

1) абража́ць; зьневажа́ць; кры́ўдзіць

2) атакава́ць

2. [ˈɪnsʌlt]

n.

1) абра́за, кры́ўда, зьнява́га f.

2) Archaic напа́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kränken

1. vt крыўдзіць, абража́ць;

sich gekränkt fühlen адчува́ць сябе́ [быць] пакрыўджаным

2. ~, sich (über A) абража́цца, крыўдзіцца (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

prejudice

[ˈpredʒədəs]

1.

n.

1) прадузя́тасьць f.

a prejudice against doctors — прадузя́тасьць супро́ць лекаро́ў

a prejudice in favor of — прадузя́тасьць на кары́сьць каго́-чаго́

2) шко́да, кры́ўда f.

to the prejudice of — на шко́ду каму́-чаму́

2.

v.

1) быць прадузя́тым

2) псава́ць; шко́дзіць; кры́ўдзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)