кры́ўдзіць
1. kränken vt, beléidigen vt;
2. разм. (нашкодзіць, прычыніць страту) benáchteiligen vt, übervórteilen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)