Verbum

анлайнавы слоўнік

ко́са

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ко́са	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́са нареч., в разн. знач. ко́со; (не отвесно — ещё) накло́нно; (о взгляде — ещё) и́скоса;

дождж па́даў к. — дождь па́дал ко́со;

карці́на паве́шана к. — карти́на пове́шена ко́со;

◊ глядзе́ць к. — (на каго, што) смотре́ть ко́со (на кого, что)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

коса́^I (из волос) каса́, -сы́ ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

коса́^II с.-х. каса́, -сы́ ж.;

отбива́ть косу́ кляпа́ць касу́;

направля́ть косу́ мянці́ць касу́;

◊

нашла́ коса́ на ка́мень погов. найшла́ каса́ на ка́мень.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

коса́^III ж., геогр. каса́, -сы́ ж.; обл. гак, род. га́ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Коса (народ) 8/320

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

КО́СА ((Cossa) Франчэска дэль) (каля 1436, г. Ферара, Італія — каля 1478),

італьянскі жывапісец эпохі Ранняга Адраджэння. Вучыўся, магчыма, у К.Туры. Зазнаў уплывы А.Мантэньі і П’ера дэла Франчэска. Адзін з буйнейшых мастакоў ферарскай школы жывапісу. Яго фрэскам у замку Скіфаноя ў Ферары (1469—70) уласцівы свежасць успрыняцця свету, гучнасць каларыту. Пісаў карціны прыдворнага жыцця герцагаў д’Эстэ, дзе алегарычныя кампазіцыі перамяжоўваюцца са сцэнамі сялянскага жыцця ў сімвалічных выявах месяцаў года. Творам характэрны выразнасць контураў, вял. ўвага да быт. дэталяў, арнаментыкі, элементаў ант. архітэктуры («Дабравешчанне», «Іаан Хрысціцель», алтар для капэлы Грыфоні ў царкве Сан-Петроніо ў Балонні, каля 1473; «Мадонна са святымі і данатарам» 1474; і інш.).

Ф. дэль **Коса**. Дабравешчанне. Каля 1473.

т. 8, с. 426

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ко́са прысл. schräg, schíef;

ко́са глядзе́ць на каго-н. j-n schéel ánsehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

коса

Том: 16, старонка: 45.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

коса

Том: 16, старонка: 46.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)