КЛІХ ((Klich) Эдвард) (2.2.1878, г. Скалат Цярнопальскай вобл., Украіна — ліст. 1939),

польскі дыялектолаг, краязнавец, збіральнік фальклору. Скончыў Ягелонскі ун-т у Кракаве. Праф. Пазнанскага ун-та (1929) Даследаваў гаворкі польскай, бел., укр. і цыганскай моў, польскую хрысц. тэрміналогію. У Навагрудскім пав. ад казачніка А.​Ваўчка запісаў 18 бел. нар. казак і апавяданняў. Аўтар рэцэнзіі на «Этымалагічны слоўнік» А.​Брукнера, у якой адзначыў уплыў усх.-слав. моў на польскую.

Тв.:

Teksty białoruskie z powiatu nowogródzkiego // Materiały i prace Komisyi językowej Akademii Umiejętności. Kraków, 1903—07. T. 2, z. 1—2;

Materiały etnograficzne z południowo-zachodniej części powiatu limanowskiego // Materiały antropologiczno-archeologiczne i etnograficzne. Kraków, 1910. T. 11.

В.​Л.​Вярэніч.

т. 8, с. 346

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Кліх Э. 2/628; 10/531; 12/446

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Он ’вунь’ (Ян., ТС, Кліх). Гл. вонь.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Із ’з’ (Бяльк., Шат., Кліх.). Гл. з.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адно́ш ’і, і сапраўды’ (Кліх) да адно ж.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лы́чо ’лыка’ (Кліх) — зборнае ад лыка1 (гл.) < лы́чча.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мало́тно ’ўмалотна, наяўнасць умалотнага збожжа’ (Кліх). Да умалотны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валшэ́мнік ’чараўнік’ (Кліх.). З валшэбнік з асіміляцыяй бн > мн.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кне́жыць ’плакаць перад шлюбам (пра нявесту)’ (Кліх). Гл. княгіня2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вагле́дзець ’убачыць’ (Кліх.). З увагледзець, дзе прэфікс ува‑ варыянт у‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)