закіса́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. закіса́е закіса́юць
Прошлы час
м. закіса́ў закіса́лі
ж. закіса́ла
н. закіса́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закіса́ць несов.

1. закиса́ть; вскиса́ть;

2. перен., разг. закиса́ть;

1, 2 см. закі́снуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закіса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да закіснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закі́снуць, -ну, -неш, -не; закі́с, -сла; -ні; зак.

Стаць кіслым.

Цеста закісла.

З. у адзіноце (перан.; разм.).

|| незак. закіса́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. закіса́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

закіса́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. закісаць — закіснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закіса́нне ср.

1. закиса́ние; вскиса́ние; см. закіса́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вскиса́ть несов. закіса́ць, кі́снуць; (о молоке — ещё) абрызга́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закиса́ть несов. укіса́ць, закіса́ць, кі́снуць; (прокисать) скіса́ць; (о молоке) скіса́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sour​2 [ˈsaʊə] v.

1. пракіса́ць, закіса́ць;

The hot weather soured the milk. Ад гарачыні малако скісла.

2. станаві́цца пану́рым, быць незадаво́леным;

He was soured by misfortunes. Няўдачы зрабілі яго змрочным.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вургу́ль ’цвёрды нарост пад скурай’ (мсцісл., З нар. сл.). Відаць, не можа разглядацца асобна ад варгу́ль ’нарост на дрэве’ (палес., Цыхун, вусн. паведамлю; як і паралельнае да яго балг. радоп. вьргу́л’ ’камяк зямлі ці невялікі моцны камень’, варгу́лʼка ’тс’ з’яўляецца хутчэй за ўсё самастойным аддзеяслоўным утварэннем, параўн. бурду́ль ’пухір’ і бурдзе́ць ’закісаць’, незафіксаваны дзеяслоў павінен быў бы мець форму *вурга́ць (гл. вурганіць) ’кідаць, штурхаць’ з характэрнай для назоўнікаў з такім значэннем суфіксацыяй.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)