задзьму́ць, -му́, -ме́ш, -ме́; -мём, -мяце́, -му́ць; -мі́; -му́ты; зак., што.

1. Дзьмучы, затушыць.

2. Пачаць дзьмуць.

Задзьмуў вецер.

|| незак. задзіма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

задзьму́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзьму́ задзьмё́м
2-я ас. задзьме́ш задзьмяце́
3-я ас. задзьме́ задзьму́ць
Прошлы час
м. задзьму́ў задзьму́лі
ж. задзьму́ла
н. задзьму́ла
Загадны лад
2-я ас. задзьмі́ задзьмі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час задзьму́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

задзьму́ць сов., в разн. знач. заду́ть;

у́ў ве́цер — заду́л ве́тер;

у́ла шчы́ліны сне́гам — заду́ло ще́ли сне́гом;

з. све́чку — заду́ть свечу́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

задзьму́ць 1, ‑дзьму, ‑дзьмеш, ‑дзьме; зак., што.

Дзьмучы, затушыць. Задзьмуць свечку.

задзьму́ць 2, ‑дзьму, ‑дзьмеш, ‑дзьме; зак.

Пачаць дзьмуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задзьму́ць

1. nfangen* zu blsen;

2. гл. задзімаць

2.задзяўбці

1. (насмерць) zerpcken vt, zerhcken vt; mit dem Schnbel zu Tde hcken;

2. (пачаць дзяўбці) nfangen* zu pcken;

3. перан. разм. j-m (mit Schiknen, ngriffen) arg zsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

задзіма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. гл. задзьмуць.

2. Пра вецер, мяцеліцу: дзьмуць, пранікаючы куды-н.

Часам у вокны задзімаў вецер.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

задзьму́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад задзьмуць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задзіма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. задзімаць — задзьмуць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задзьму́ты в разн. знач. заду́тый; см. задзьму́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

задзіма́ць несов., в разн. знач. задува́ть; см. задзьму́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)