Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
выпаўза́цьнесов., прям., перен. выполза́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́паўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Поўзаючы, пабываць у многіх месцах. — Рабілі як ніколі, — кажа селянін. — Жыватамі ўсю тую зямлю выпаўзалі, на карачках па ёй хадзілі, каб хоць што ды пасеяць сваё на ёй...Галавач.
выпаўза́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Незак.да выпаўзці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпаўза́ць heráuskriechen*vi (s), hervórkriechen*vi (s)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)