ве́раванне, -я, мн. -і, -яў, н.

Рэлігійныя погляды, уяўленні, вера (у 2 знач.).

Вераванні старажытных славян.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ве́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́раванне ве́раванні
Р. ве́равання ве́раванняў
Д. ве́раванню ве́раванням
В. ве́раванне ве́раванні
Т. ве́раваннем ве́раваннямі
М. ве́раванні ве́раваннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́раванне ср. ве́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ве́раванне, ‑я, н.

Рэлігійныя погляды, уяўленні, змест той ці іншай рэлігіі. Рэлігійныя вераванні. Вераванні старажытных славян.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́раванне н. Gláube(n) m -(n)s, -n;

рэлігі́йныя ве́раванні Religión f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ве́рование ве́раванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wierzenie

н. вераванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВЕ́ЛЬТМАН (Аляксандр Фаміч) (20.7.1800, С.-Пецярбург — 23.1.1870),

рускі пісьменнік. Чл.-кар. Пецярбургскай АН (1854). Скончыў Маскоўскае вучылішча калонаважатых (1817). У 1818—31 на ваен. службе ў Бесарабіі. У 1852—70 дырэктар Аружэйнай палаты. Аўтар рамант. паэм «Уцякач» і «Мурамскія лясы» (абедзве 1831), рамана-падарожжа «Вандроўнік» (ч. 1—3, 1831—32), гіст. раманаў «Кашчэй Бессмяротны» (1833), «Лунацік» (1834), «Святаславіч, варожы гадаванец» (1835) і інш., кн. «Аповесці» (1843), даследаванняў «Нарыс старажытнай гісторыі Бесарабіі» (1828), «Варагі» (1834), «Першабытнае вераванне і будызм» (1864) і інш. У рамане «Саламея» (1846) з эпапеі «Прыгоды, пачэрпнутыя з мора жыццёвага» (кн. 1—4, 1846—63) адлюстраваў працэс нараджэння фантасмагорый у скажоным сац. адносінамі свеце. У творах Вельтмана спалучаюцца фантастыка і рэальнасць, авантурныя і бытавыя элементы; выкарыстоўваецца гратэск, стылізаваная мова.

Тв.:

Повести и рассказы. М., 1979;

Романы. М., 1985;

Сердце и думка. М., 1986.

т. 4, с. 69

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Gláuben m -s, -

1) ве́ра, даве́р’е, даве́р;

j-m ~ schénken ве́рыць, давяра́ць каму́-н.;

auf Treu und ~ сумле́нна;

für séinen ~ éinstehen* пастая́ць за свае́ перакана́нні;

~ fínden* набы́ць даве́р;

den ~ an etw. (A) verlíeren* стра́ціць ве́ру ў што-н.;

etw. aus gútem ~ tun* рабі́ць што-н., кіру́ючыся найле́пшым наме́рам;

sich um állen ~ bríngen* стра́ціць уся́кае даве́р’е, дыскрэдытава́ць сябе́

2) ве́ра, ве́раванне;

der chrístliche ~ хрысція́нская ве́ра [рэлі́гія]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wiara

wiar|a

ж.

1. вера;

~a w swoje siły — вера ў свае сілы;

dać ~ę czemu — паверыць чаму (у што);

2. вераванне; веравызнанне;

~a katolicka — каталіцкая вера; каталіцкае веравызнанне;

3. кніжн. вернасць;

dochować (dotrzymać) ~y — застацца верным; захаваць вернасць;

wyznanie ~y — сімвал веры; крэда;

w dobrej wierze — а) з верай у сапраўднасць чаго;

з добрымі намерамі;

nie do ~y — неверагодна; не можа быць; немагчыма паверыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)