Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абся́г, -гу м.
1. просто́р; ширь ж.;
2.перен.о́бласть ж.; о́трасль ж., сфе́ра ж.;
а. ве́даў — о́бласть (о́трасль, сфе́ра) зна́ний;
3.перен. масшта́б;
а. вытво́рчасці — масшта́б произво́дства
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абся́г, ‑у, м.
1. Прастора, якую можна акінуць, ахапіць вокам; абшар; далягляд. Адсюль, з пагорка, перад чалавекам раскрываецца ўвесь абсяг.Даніленка.Палікар Сцяпанавіч, як сядзеў, адразу ўспомніў учарашні абсяг палёў навокал.Грамовіч.
2.перан. Сфера, галіна дзейнасці каго‑, чаго‑н. Увесь абсяг маіх інтарэсаў у асноўным абмяжоўваўся пытаннямі культуры.Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абся́гм.
1. (прастора) Wéite f -;
2. (галінадзейнасці) Beréich m -(e)s, -e, Gebíet n -(e)s, -e; Sphäre f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
breadth[bredθ]n.
1. шырыня́ (таксама перан.);
the breadth of the river шырыня́ ракі́;
breadth of vision шырыня́ кругагля́ду
2.абся́г (пра веды, інтарэсы і да т.п.);
The breadth of his knowledge was surprising.Абсяг яго ведаў уражваў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
compass[ˈkʌmpəs]n.
1. ко́мпас
2.pl.compasses (таксамаa pair of compasses) цы́ркуль
3. аб’ём, дыяпазо́н
4.fmlабся́г, мяжа́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
przestwór, ~oru
przestw|ór
м. прастора; абсяг;
~ór świata — прастора свету
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
breadth
[bredӨ]
n.
1) шырыня́f.
the breadth of the road — шырыня́ даро́гі
2) глыбіня́f.
breadth of mind — глыбіня́ ро́зуму, шырыня́ кругагля́ду
breadth of understanding — глыбіня́ зразуме́ньня
3) абся́г, разма́х -у m.
the breadth of his knowledge — абся́г яго́ ве́даў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВО́БЛАСЦЬ у матэматыцы, абсяг, звязнае адкрытае мноства ў эўклідавай прасторы — мноства, што разам з кожным сваім пунктам змяшчае ў сабе і пэўнае яго наваколле, кожныя два пункты ў якім можна злучыць неперарыўнай лініяй; адно з асноўных паняццяў тапалогіі.
Прыклад вобласці на плоскасці — унутранасць круга (сукупнасць усіх яго пунктаў, апрача акружнасці, якая абмяжоўвае гэты круг). Сукупнасць унутр. пунктаў двух датычных кругоў — адкрытае мноства, але не з’яўляецца вобласцю (два ўнутр. пункты гэтых кругоў нельга злучыць неперарыўнай лініяй, усе пункты якой належаць гэтаму адкрытаму мноству: унутранасці кругоў не маюць агульных пунктаў). Вобласць на прамой — адкрыты інтэрвал (канечны ці бясконцы). Вобласць, дапоўненая ўсімі яе гранічнымі пунктамі, — замкнутая вобласць. Іншы раз вобласцю наз. любое адкрытае мноства ў прасторы. Паняцце вобласці можа быць без змены вызначана ва ўсялякай тапалагічнай прасторы.