першаро́дзячая
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
першаро́дзячая |
першаро́дзячыя |
| Р. |
першаро́дзячай |
першаро́дзячых |
| Д. |
першаро́дзячай |
першаро́дзячым |
| В. |
першаро́дзячую |
першаро́дзячых |
| Т. |
першаро́дзячай першаро́дзячаю |
першаро́дзячымі |
| М. |
першаро́дзячай |
першаро́дзячых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
першасвяшчэ́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першасвяшчэ́ннік |
першасвяшчэ́ннікі |
| Р. |
першасвяшчэ́нніка |
першасвяшчэ́ннікаў |
| Д. |
першасвяшчэ́нніку |
першасвяшчэ́ннікам |
| В. |
першасвяшчэ́нніка |
першасвяшчэ́ннікаў |
| Т. |
першасвяшчэ́ннікам |
першасвяшчэ́ннікамі |
| М. |
першасвяшчэ́нніку |
першасвяшчэ́нніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
першаствара́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першаствара́льнік |
першаствара́льнікі |
| Р. |
першаствара́льніка |
першаствара́льнікаў |
| Д. |
першаствара́льніку |
першаствара́льнікам |
| В. |
першаствара́льніка |
першаствара́льнікаў |
| Т. |
першаствара́льнікам |
першаствара́льнікамі |
| М. |
першаствара́льніку |
першаствара́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перыпатэ́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перыпатэ́тык |
перыпатэ́тыкі |
| Р. |
перыпатэ́тыка |
перыпатэ́тыкаў |
| Д. |
перыпатэ́тыку |
перыпатэ́тыкам |
| В. |
перыпатэ́тыка |
перыпатэ́тыкаў |
| Т. |
перыпатэ́тыкам |
перыпатэ́тыкамі |
| М. |
перыпатэ́тыку |
перыпатэ́тыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пескаструме́ншчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пескаструме́ншчыца |
пескаструме́ншчыцы |
| Р. |
пескаструме́ншчыцы |
пескаструме́ншчыц |
| Д. |
пескаструме́ншчыцы |
пескаструме́ншчыцам |
| В. |
пескаструме́ншчыцу |
пескаструме́ншчыц |
| Т. |
пескаструме́ншчыцай пескаструме́ншчыцаю |
пескаструме́ншчыцамі |
| М. |
пескаструме́ншчыцы |
пескаструме́ншчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
петро́граф
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
петро́граф |
петро́графы |
| Р. |
петро́графа |
петро́графаў |
| Д. |
петро́графу |
петро́графам |
| В. |
петро́графа |
петро́графаў |
| Т. |
петро́графам |
петро́графамі |
| М. |
петро́графе |
петро́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пе́ўчы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
пе́ўчы |
пе́ўчыя |
| Р. |
пе́ўчага |
пе́ўчых |
| Д. |
пе́ўчаму |
пе́ўчым |
| В. |
пе́ўчага |
пе́ўчых |
| Т. |
пе́ўчым |
пе́ўчымі |
| М. |
пе́ўчым |
пе́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
печане́г
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
печане́г |
печане́гі |
| Р. |
печане́га |
печане́гаў |
| Д. |
печане́гу |
печане́гам |
| В. |
печане́га |
печане́гаў |
| Т. |
печане́гам |
печане́гамі |
| М. |
печане́гу |
печане́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пілава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пілава́льшчык |
пілава́льшчыкі |
| Р. |
пілава́льшчыка |
пілава́льшчыкаў |
| Д. |
пілава́льшчыку |
пілава́льшчыкам |
| В. |
пілава́льшчыка |
пілава́льшчыкаў |
| Т. |
пілава́льшчыкам |
пілава́льшчыкамі |
| М. |
пілава́льшчыку |
пілава́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пілара́мшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пілара́мшчык |
пілара́мшчыкі |
| Р. |
пілара́мшчыка |
пілара́мшчыкаў |
| Д. |
пілара́мшчыку |
пілара́мшчыкам |
| В. |
пілара́мшчыка |
пілара́мшчыкаў |
| Т. |
пілара́мшчыкам |
пілара́мшчыкамі |
| М. |
пілара́мшчыку |
пілара́мшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)