першасвяшчэ́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. першасвяшчэ́ннік першасвяшчэ́ннікі
Р. першасвяшчэ́нніка першасвяшчэ́ннікаў
Д. першасвяшчэ́нніку першасвяшчэ́ннікам
В. першасвяшчэ́нніка першасвяшчэ́ннікаў
Т. першасвяшчэ́ннікам першасвяшчэ́ннікамі
М. першасвяшчэ́нніку першасвяшчэ́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)