Verbum

праяві́ць

1. разм. zéigen vt, bekúnden vt, offenbáren vt, äußern vt; an den Tag légen;

праяві́ць інтарэ́с Interésse bekúnden (да чаго-н. für A);

праяві́ць сябе́ sich zéigen;

2. фота entwíckeln vt

прыляга́ць разм.

1. (пра вопратку) ánliegen* vi, sich ánschmíegen;

суке́нка прыляга́е да це́ла das Kleid liegt eng am Körper an;

2. (межаваць) (án)grénzen vi, ánstóßen* vi (да чаго-н. an A)

няста́ча ж.

1. (недахоп) Mángel m -s, Mängel (чаго-н. an D), dríngender Bedárf; Knáppheit f - (у забеспячэнні);

цярпе́ць няста́чу ў чым-н. Mángel an etw. (D) léiden*;

2. (беднасць) Not f -

пасме́йвацца

1. ein wénig láchen (з каго-н., з чаго-н. über A); sich lústig máchen (над кім-н., чым-н. über A);

2. (час ад часу) von Zeit zu Zeit láchen

аббе́гаць, аббе́гчы

1. (вакол) umláufen* vt; im Láufschritt um kréi sen; um A herúmlaufen*;

2. разм. (у пошуках чаго-н.) áblaufen* vt;

я аббе́г усе́ магазі́ны ich habe álle Geschäfte áb gelaufen

абярну́ць

1. (перакуліць) (úm)stürzen vt, úmwerfen* vt;

2. (павярнуць назад, убок) (úm)kéhren vt; wénden* vt;

3. (ператварыць) verwándeln vt; úmgestalten vt;

4. (схіліць да чаго-н.) bekéhren vt (zu D)

аддалі́цца, аддаля́цца sich entférnen (ад чаго-н. von D); перан. тс. sich fern hálten*; sich entfrémden (ад каго-н. von D);

аддалі́цца ад тэ́мы размо́вы vom Gesprächsthema ábkommen*, sich vom Gesprächsthema entférnen

дачы́ста прысл.

1. (чыстка чаго-н.) (bis es) ganz rein [ganz sáuber] (ist);

вы́церці дачы́ста sáuber wíschen [machen] vt;

2. перан. (поўнасцю, без астатку) völlig, gänzlich, óhne étwas zurücklassen*;

з’е́сці ўсё дачы́ста álles rátzekahl áufessen*

драбі́нка ж.

1. (найменшая частка) Körnchen n -s, - (чаго-н. von D ); ein bísschen; Kléinigkeit f -, -en; das kléinste Téilchen von etw. (D);

2. (шрот для стрэльбы) Schrótkorn n -(e)s, -körner

жада́ць

1. (хацець) wünschen vt; begéhren vt (моцна, горача); tráchten vi, strében vi (чаго-н. nach D) (імкнуцца);

2. (зычыць каму-н.) wünschen vt;

жада́ць каму-н шча́сця j-m Glück wünschen